Maksat Muhabbet Olsun

Viyana Gezi Notları 1 - Kris Kindle Markt'lar

2012-01-24T15:49:00.007+02:00

Kulağa "bir tas has hoşaf" gibi geliyor biliyorum. Biz anca 7. günün sonunda düşünmeden ve doğru söyleyebiliyoduk bunu: Kris Kindle Markt. Kris Kartıl Markt, Kristıl Mirıstıl, Kristıl Kart veya "orası" gibi pek çok çeşitleme yaptık tatil boyunca. Adından da anlaşılabileceği gibi Nöel pazarı anlamına geliyor. Türkiye'de dörtte bir fiyatına alabileceğiniz incik boncuğun çok yüksek fiyatlara satıldığı ama çok güzel mamalar bulabileceğiniz, renkli, ışıklı, sevimli yerler. Şahane sıcak şarap var. Şahane dediğimde şu; genzinizi yakıyor ama şeker, tarçın, karanfil tadı soğukta insanın hoşuna gidiyor. =)

"Viyana'yı beğendin mi?" derseniz, "beğenmedim" diyemem ama "bayıldım" da diyemem. Valla şu Almancayla bir türlü yıldızım barışmadığından mıdır, insanları biraz soğuk diye midir, her yerde dönerci vardı, ondan mıdır bilmiyorum ama beni içine çeken bir şehir olmadı. Evet, binalar çok güzel falan ama ı-ıh..

Tespit ettim abicim: Viyana'ya Aralık ayında gidicen, Nöel'den önce o ışıklı caddelerin, bu pazarların, eğlencelerin tadına varıcan, yılbaşı olmadan da dönücen, budur. Zaten turist kaynıyordu her yer. Doğru zamanda gitmişiz bence.

Ama tabi ki Viyana pek çok Avrupa şehri gibi yaşanası bir yer. Araba yoktu bizde, her yere metro ve otobüsle gittik, hiç zorlanmadık. Müthiş işleyen bir sistemleri var. Bu şehri çok çalışmadığımı buradan itiraf etmek isterim. Bizi gezdiren dostlarımız Dilek ve Görkem'e bıraktık kendimizi. Onlar da sağolsunlar, o kadar güzel gezdirdiler ki ve ben o kadar Almanca kelimeleri aklımda tutamıyorum ki, gittiğimiz çoğu yerin adını hatırlayamıyorum bile. Artık olduğu kadar.. Size bir giriş yapmaya çalışacağım.

İşte kristıl miristıllarda gördüğüm renkli standlardan bir kuple...

Viyana'da gördüğümüz en cafcaflı kristıl kartlardan biri belediye binasının önünde kurulandı. Çok büyük ve göz alıcıydı.

Sıcak şarap standı. Kupayla alıyosunuz şarabı; 4-5 euro. Sonra kupayı iade edince 1,1-5 euronuzu alıyorsunuz. Bu standlarda punch da satılıyor. Ama punch çok çok şekerliymiş. Şimdi onu iç, üstüne su iç, hava soğuk, çok su içince de ne olur, malum. Hiç yanaşmadım ona.

Buradaki pazar da St. Stephen Katedralinin yanındaydı. St. Stephen Katedrali'nin içi çok güzel ve gotik, ışıklandırmalar şahane (içerisi biraz karanlık ama, ben paltomu yapıştırıvermişim oradaki bi muma :( ), Viyana'da görülesi binalar ve yerler başlıklı bir yazıda fotoğrafını da paylaşacağım.

İşte Ayazma'nın yumuşak karnı, karşı koyamadığı tutkusu, zararlı alışkanlığı, kara yazgısı tatlı yiyecekler..

Bunların içinden marshmallow çıkıyor. 2 ısırışta içinizi bayıyor ama durmuyorsunuz, bitiriyorsunuz, çünkü atılmaz, günah. Yanında da şekerle kavrulmuş fıstık!!!!

Çikolata kaplı meyve yaaa.. Ben daha ne diyeyim: hem sağlıklı hem besleyici!! :P

Arada sırada böyle paketlenmiş kuru pastalara denk geldiydik. Nerde bizim Laz pastacılarımızın pastaları.. Geçiniz bunları..

Blog yazarının bir tutkusu daha! Hamuuuuuurrr! Kocaman pretzeller, içi kremalı donut'lar, ne ararsanız var.. Bazı standlarda da şahane waffle vardı ama sabah-öğle-akşam ısrarla yeni tatlar denemek isteyen beynimi kaldıramadı artık midem, onlardan yiyemedim. :(

Gelelim hediyelik eşya standlarına.. Buradaki şeylere içi gidecek iki kişi tanıyorum: Ceren ve Nesli. Bu fotoğrafları kendilerine gönderiyor ve bu standlardan size hiç bir şey alamadığım için özür diliyorum. Ama sorun neden.. Viyana'da her şey çok pahalı da ondan!!!! Magnetler bile 6 eurodan başlıyodu yahu, yuh! Üzgünüm dostlar, size oralardan anca 3-5 püsküvü ile mozart çikolatası getirebildim.

İşte bunlar da bir nevi göz banyosu olsun size...

Efendim kristıl kartıl marktlar böyleydi, bir sonraki yazım, arkadaşım hangi fotoğrafları gönderirse, o konuda olacak. Saygılar, selamlar, çüz.

Körolasıca!

2012-01-19T09:00:00.000+02:00

Nerden girdin len hayatıma gene?! 1999-2009 seneleri boyunca sürdürdüğüm iğrenç münasebetimiz gene başladı. İşin kötü tarafı, sonradan kokusu rahatsız etse de sigarayı ilk denememde sevmiş olmamdır. Böhühehehe..

Dostlar bilir, uzun hikaye, bundan 2,5 sene önce tezimi bastırdığım kırtasiyenin sahibi Laz amca sayesinde sigarayı bırakmıştım. Bana yakın o kadar insan varken, neden elin fotokopicisinin bi lafı üzerine bıraktın derseniz bilmiyorum. Garip bi insanım.

Bu sene Yunanistan'a gittiğimde (denize, o müziklere, o mavi-beyaz cennete felan dayanamadım, etrafımdaki her şey "iç,"iç" diyordu) 3,5 tane (ki biri sayılmaz, çünkü içime çektiğimde çok öksürtmüştü, hemen söndürmüştüm), İtalya'ya gittiğimde 1 paket içmiştim. Tatil modundan çıktıktan sonra bir daha ağzıma koymamıştım. Bu "çelik" iradeden kuvvet alarak, gece çıkmalarında birer ikişer içmeye başladım. Aynı lise muhabbetinde olduğu gibi "yaa hep arkadaşlardan alıyom, kendi paketim olsun, ara ara burdan içerim" diyerek paket de almaya başladık.

Hadi burdan yak şimdi..

Cinema Paradiso

2012-01-18T11:09:00.000+02:00

88 yapımı bir film Cinema Paradiso.. Oscarlı, Altın küreli falan..

Gene izlemekte geç kaldığım bir film.. Fight Club'ı geçen hafta izledim desem? Yuh dersiniz heralde. Güzel filmmiş ama. Pucca'nın blogunda "aynı bokun lacivertiyim" demesine bir anlam veremezdim, anladım şimdi neden dediğini. Evet, biz sahip olduğumuz şeyler değiliz ve hiç birimizin birbirimizden bir farkı yok. Umutsuzca ve çırpınırcasına bunun aksini ispatlamaya çalışıyoruz ama aslında hepimiz aynıyız. "O kötü, ben iyiyim", "o dedikoducu, ben değilim", "o hırslı, ben değilim".. Kandırmayalım kendimizi.. Bunu size dedirten "o" taraf işte.. Görün bunu.

Hepimizin içinde herşey olabilme potansiyeli olduğunu kabul edince kimseye kızamaz di mi insan.. Peki bu işimize gelir mi? Gelmez. Gelebilemez. İçimizde kendimize karşı biriktirdiğimiz kırgınlıkları, pişmanlıkları, çözemediğimiz düğümleri, aptallıkları nasıl atacağız o zaman bünyeden? Kendimizi çöpe atamayacağımıza göre başkalarına yönelecek parmaklar..

Ama asıl yapmamız gereken bu mudur? Bu değildir. Bunu yapabilmek kolay mıdır, hiç değildir.. Neyse.. Ben bu aralar biraz karanlık bi yerdeyim, geçer yakında inşallah hocam.

Filmin konusu şöyle: Büyük adam olmuş Salvatore, babası yerine koyduğu Alfredo'nun öldüğünü duyunca Sicilya'daki köyünü, senelerce çalıştığı Cinema Paradiso'yu, çocukluğunu, Alfredo'yla olan dostluğunu ve ilk aşkını hatırlar.. Onunla birlikte biz de Salvatore'nin anılarında bir yolculuğa çıkarız. Sıcak bir film. Benim gibi "italyancam da gelişir hem" motivasyonuyla izleyenlere "Sicilya aksanını anlayabilenin alnını karışlarım" demek isterim. Adam gibi altyazılı izleyin italyancacılar.

Bu soğuk günlerde içinizi ısıtmanız için tavsiye ederim. :)

Dünya yalan..

2012-01-16T18:43:00.000+02:00

Bu sebepten mütevellit, her anını değerlendirmek lazım..

"Yalan Dünya" olmuş.. Karakterler şimdiden oturmuş sanki. :)

Orçun ve Selahattin Çakaler favorilerim.

Kafanıza saçma sapan şeyleri takıp durmayın benim gibi. Her şey biter bi gün, saçma sapan problemlerin ve insanların da sonu gelecek elbet.

Nil'in bugünkü yazısını da okuyun, bakın nasıl gaza geleceksiniz.. :)

* Viyana yazısı da yalan oldu farkındayım. Fotoğraf makinem bozulunca arkadaşımda kaldı resimler.. Alıp yükleyeceğim inşallah. Şu kar muhalefeti bi bitse gidip alıcam Konutkentten.

Hadi sağlıcakla kalın. I am back! :)

Auf Wiedersehen

2011-12-12T09:33:00.000+02:00

1 aydır hayatımda hiç çıkmadığım kadar dışarı çıktım. Sistem arıza verdi. :) Yazıymış, yemekmiş hak getire..

Pazar günü de Viyana'ya gidiyorum. 25'inde dönücem. İnşallah dönüşte bi Viyana yazısı patlatırım. Bekle beni sacher, bekle beni schnitzel, bekle beni sıcak şarap standı, bekle beni krismıs süslemeleri, yettim geliyom!

Jalapenolu Mısır Ekmeği

2011-11-18T08:30:00.000+02:00

Kar yağınca hamsi yenmeye başlanırmış. Kar da düştü, malumunuz. Evdeki iki huysuz (babam+kardeşim) balık sevmediği için evimizde balık sık yenmez. Ama annemle ben bayılırız. Dün halden 1.5 kilo hamsi aldım. Cebren ve hile ile yediler birazcık. Bense çok mutluydum valla. Salatayla pek de güzel gitti. Balığın yanına mısır ekmeği olmadan olmaz. Neyseki martha teyzeden bir tarif bulup mısır ekmeği yapmış, yarısını da buzluğa atmıştım. Hamsiler kızarırken ekmeği de tost makinesinde ısıttım. Mis gibi oldu valla. Yapımı da çok kolay tavsiye ederiiim! :)

Malzemeler:

4 y.k. tereyağı

2 cup mısır unu

1 t.k. şeker

1 çay k. kabartma tozu

1.5 çay k. tuz

2 yumurta

2 cup kefir

2 y.k. jalapeno turşusu (mini mini doğranmış)

Yapılışı:

Fırını ısıtın. Borcama tereyağını koyun, tereyağı eriyene kadar fırında tutun. (3-5 dakika) Bu arada mısır ununu, şekeri, kabartma tozunu ve tuzu harmanlayın. Diğer bir kapta yumurta ve kefiri çırpın. Fırında eriyen tereyağını sıvı karışıma ekleyin, karıştırın. Geri kalan tereyağını borcama bir fırça yardımıyla yayın. Kuru malzemeleri sıvı karışıma katın, en son jalapenoları ekleyin. Ekmeğin altı üstü kızarana kadar 25 dakika kadar pişirin. Pişirdikten sonra 10-15 dakika dinlendirmeyi unutmayın. Afiyet olsun. :)

*Şimdi aklıma geldi; acı yiyemeyenler belki minik minik doğranmış kırmızı biber katabilirler içine veya sebze kurusu.. Ne dersiniz?

*Bi de martha bazen mısır unlu tariflere cheddar peyniri de katıyor. Çok güzel olabilir değ mi? :)

Hadi afiyetler olsun. :)

Kalburabastım

2011-11-17T09:34:00.001+02:00

Teee bayramda yaptığım tatlıyı anca şimdi yazıyorum. Dimağım ve burnum aldığım antinkuntikle açıldı. Oh be dünya varmıştı!

Bayram öncesi kalburabastım. Yapımı çok kolay. Tarif annemin bi arkadaşının. Hemmen yazıyorum.

Malzemeler:

1 s.b. sıvıyağ

1 s.b. zeytinyağı

1 s.b. süt

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya (Arzu eden portakal kabuğu rendesi de koyabilir, güzel olur kanımca)

Aldığı kadar un (Biliyorum çok gıcık bir tanım bu; ama unutmayın ki, türk tariflerinin en önemli özelliği tarifi sadece kendinizin anlayacağı şekilde vermek ve bu suretle tatlının sadece sizin elinizden yenmesini sağlamaktır. :) )

1 s.b. iri çekilmiş ceviz

1 s.b. iri çekilmiş fındık

Şerbeti için:

2 s.b. su

2 s.b. şeker

Yarım limonun suyu (Annem "bir kaç parça da limon tuzu koy" demişti, tatlıyı yediğinizde uzaktan bir ekşilik aldım ben, siz komayın!)

Yapılışı:

Yağları ve sütü çırpın. Üstüne ayrı bir yerde harmanladığınız kabartma tozu, şeker ve unu ekleyin. En son fındık ve cevizi koyun. Ele yapışmayan, tok, şekil verebileceğimiz yumuşaklıkta bir hamur elde edeceğiz. Hamuru 30 dakika kadar buzdolabında dinlendirin. Sonra cevizden biraz daha büyük parçalar alıp şekil verin ve rendenin üzerine bastırın. Önceden ısıtılmış fırında, yağlı kağıt serilmiş tepside altlı üstlü pişirin. Çok yağlı bir hamur olduğu için hemen renk değiştiriyor. Unutmayın fırından çıktıktan sonra da pişmeye devam ediyor. Pişirirken başından ayrılmayın derim. Bu arada şekerle suyu bir tencereye koyun, şeker iyice eriyinceye ve şerbet kaynamaya başlayınca limon suyunu ekleyin, 5 dakika daha pişirin. Şerbetle tatlıyı buluşturduğumda ikisi de ılıktı, tatlı şerbeti güzelce çekti. Tatlıları bir kaç kere şerbetin içinde çevirdim, sonra kendi haline bıraktım.

İşte böyleee... Genelde şerbetli tatlıları 40 yılda bir yerim. Favorim hep çikolatalı tatlılardır. Ama bunu severek yedim. Bayağı da bereketli bir tatlı; 2 tepsi çıktı bu tariften. Daha ne diyim.. Bir fırsatını bulduğunuzda deneyin derim. :)

*Bu tarifi zeytinyağı-yoğurt ikilisiyle deneyenler de var. O da çok lezzetli olabilir bence. Bir dahaki bayrama artık.

Baklava

2011-11-14T17:27:00.001+02:00

1 adet elma 95 kalori diyollar. Bir dilim baklava ise ortalama 135 kalori.. Aradaki 40 kalori için canını sıkmaya değmez DE (!) ilk baklavadan sonra durabilse insan, o çok iyi olurdu işte..

Foto e-tarifler.com'dan.. Benim bahsettiğim baklavalar midemde şu an..

Üşüttüm..

2011-11-10T12:33:00.001+02:00

Geçen hafta bugün tam 13:00'de boğazım hafif karıncalanmaya başlayıp vücut ısım yükseldiğinde, "Üzerimde biraz kırıklık mı var ne? Yok canıııım. Ben kiiiim, hasta olmak kim? Hem vücudum bütün mikroplarla savaşacak kadar güçlü! İlaç mı? Peh! Ben ilaçsız da zımba gibi olurum, kesin" demiştim. Nar suyu, havuç suyu, zıkkımın suyu.. Ne bulduysam içtim, olmadı. Bi tek ilaç içmedim. Sürünüyom...

Ayva Reçeli

2011-11-04T12:58:00.000+02:00

Elin ejnebisi bu mevsimde balkabaklı turta yapar, biz ayva reçeli yaparız. Etrafımdaki sarılara (ayva) daha fazla dayanamadım. Dün ayva reçeli kaynattım. Çok şahane oldu, çok. Reçel yapmak dünyanın en kolay işi. Biraz vaktiniz ve sabrınız olması yeterli. Zamanınız hiç yoksa, seneler önce verdiğim şu tarifi de değerlendirebilirsiniz.

Malzemeler:

1880 gr. ayva (2 kocaman, 3 küçük ayva) (Genelde meyve ne kadarsa şeker de o kadar konur. Şekerini az koyunca da bozuluyomuş reçel, annem öyle demişti. Ama ben şansımı denedim; daha az şeker koydum, oldu da valla. )

1020 gr. toz şeker

15-20 adet ayva çekirdeği

3-4 adet karanfil

1 limonun suyu

3 adet minik limon tuzu

Yapılışı:

Ayvaları küp küp kesin. İsterseniz ayvaları reçeli kaynatacağınız çelik tencereye koyun. Kap kirletmemiş olursunuz. Meyveler biriktikçe (çekirdekleri ve karanfili de katın bu arada) üstüne şeker ekleyin ki, meyveler sulanmaya başlasın ve kararmasın. Ayvaları dikkatli kesin. Bazıları çok sert olabiliyor, fotoğrafta gördüğünüz üzere, benim gibi elinizi kesebilirsiniz. Ayvaları kesme ve şeker ekleme işlemi bittiyse, arzu edenler, ayvaların tamamen sularını salmasını beklesin, benim gibi akşamın 9'unda reçel yapmaya başlayanlar, kısık ateşte pişirmeye başlasın. Ben 20:45'te ateşe koymuştum reçeli. 22:30'da işim bitmişti. Pişirirken reçelin üstündeki köpükleri aldım, bir de ateşten almadan beş dakika önce limonu ve limon tuzlarını kattım.Böylece reçelimiz şekerlenmeyecek inşallah.

Gördüğünüz gibi, bu sabah da kızarmış ekmeğin üstüne beyaz peynir koyup ayva reçelini de en tepeye yerleştirmek suretiyle, zevkle tükettim. Pazar günü kaymakla daha güzel tükenecek bu reçel!

Acaba evdeki donmuş vişneleri de ekleseydim, nasıl bir tat elde ederdim? Denemeden bilemeyiz di mi? :P

Nazanların kuşu bu..

2011-10-25T10:27:00.001+03:00

“Hareket etmeyin, konuşmayın bile” uyarısına herkes uyuyor. Sadece siren sesleri ve “Tamam burada” müjdesi. Marmara Depremi’nin adsız kahramanları taşkömürü işçileri, kısa bir planlamayla sesin geldiği alanla ilgili kazı planlaması yapıyor. Ve o sırada enkazın arasından bir muhabbet kuşu havalanıyor. Bekleyenlerden biri, “Nazanların kuşu bu” diye sesleniyor. Muhabbet kuşu enkazdan ayrılmıyor, uzak bir köşeye konuyor. Saatler geçiyor ve önce 3 ardından 4 yaşında bir çocuk ve sonunda anneleri Nazan Altınkaya binadan, 21 saat sonra çıkarılıyorlar.

Teknoloji bu depremde faklı bir yüzünü gösteriyor. AKUT, Twitter ve cep mesajı sayesinde koordinatlarını belirlediği bir enkazdan 3 kişiyi çıkarıyor. 6 katlı bir enkazın altında kalan Yaşar Akay, cep telefonuyla 155’e ulaşıyor, yerini tarif ediyor, kurtarılıyor. Kemal Uludağ, cep telefonu yardımıyla kurtarılıyor.

Çalan ancak cevap vermeyen cep telefonları ise Erciş’te pek çok kişinin Gül öğretmen ya da Nazan Hanım kadar şanslı olmadığını da gösteriyor. Saatler geçiyor, ulaşılan bedenler, ceset torbalarına konularak enkazdan uzaklaştırılıyor. Kimsenin ölüsünün yasını tutmaya, acısını yaşamaya vakti yok. Çıkarılan her ölü beden, umutsuzluğu arttırıyor, çıkartılan her ölü beden diğerlerinin de ölmüş olduğu gerçeğini Ercişliler’in yüzüne çarpıyor. Türkçe ve Kürtçe ağıtlar birbirine karışıyor.

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/19076067.asp

Elmalı Yağsız Kek

2011-10-20T10:03:00.000+03:00

Malum soğuklar başladı.. Ankara'da kaide don...

Aslında yazıyı yazasım var ama hiç tadım yok.. Gene şehit verdik. Biz burada sakin sakin hayatımıza devam ederken başka bir yerde birilerinin hayatları alt üst oluyor ya da son buluyor, birilerinin canı yanıyor.. Ama hayat kimseye aldırmadan akmaya devam ediyor. Biz gazetelerde, haberlerde bu olayları takip edeceğiz, gözlerimiz dolacak, hırslanacağız, öfkeleneceğiz ve on dakika sonra başka bir şeye odaklanacağız. Malesef durum böyle.

Ama bazıları belli noktalarda, belli anılarda, belli kişilerde, belli duygularda takılıp kalacak..Aynı şehit aileleri gibi.. Bu insanlar nasıl hayatlarına devam edecek? Nasıl tekrar gülecek? Yazasım var ama tadım yok.. Bu blogda pek memleket meselesi bulamazsınız, özellikle yazmıyorum ama bugün yazmak istedim. Hangisini yapmak en doğrusu? Bunlardan bahsetmeden/görmezden gelerek kendi kabuğumuza çekilmek mi, terörden bahsedip dikkat çekmek mi.. Bilmiyorum. İnadına devam etmek en doğrusu galiba...

Malum soğuklar başladı.. Ankara'da kaide don.. duran bir soğuk var kaç gündür. Sonbahar bizi kışa hazırlıyor. Sabahları evden işe yürürken Gençlik Parkı'ndan geçiyorum. Yeşilin, kahverenginin, sarının bin tonuyla aşk yaşıyorum. Bir Pollyanna havasıyla yüzümde kocaman bir gülümseme, yürüyorum. Genelde de aklımda dün akşam ne yediğim oluyor! İtalya'da günde en az 3 saat yürürken, Ankara'ya döndükten sonra hareket sürem günde 30 dakikaya düştü, bir de soğukların etkisiyle olsa gerek; bir kutup ayısına dönüşmek amacını güden ficudumun bitmez tükenmez tatlı isteğini karşılamaya çalışınca biraz kilo aldım. O zaman ver elini, elmalı-fındıklı yağsız kek! :))) Şaka şaka, spor salonuna yazıldım. Ama genelde elimi attığım şeyde sebat ettiğim için, korkmuyorum, giderim kesin. Ankara'daki spor salonlarını gezerken elime tutuşturulan evraklar arasında renewa'nın dergisini gördüm geçen gün. İçinden sağlıklı bir tatlı tarifi çıktı, ben de onu yaptım. Buyrun, siz de yapın. Çok pratik ve sası. :))) Şaka şaka, çok hafif ve tatlı isteğinizi (içinizde bi canavar yoksa) yatıştırabiliyor.

Malzemeler:

2,5 adet büyük elma (Yarısını anneme kaptırdım!)

1 avuç fındık

2 yumurta

1/2 s.b. şeker

1 s.b. un

1 paket kabartma tozu

1 çay kaşığı tarçın (bir dahaki sefere daha fazla konabilir, bir de vanilya konabilir.)

1 çay kaşığı tereyağı

Yapılışı:

Çok çok basit. Yumurtayla şekeri çırpın. Unu, kabartma tozunu ve tarçını ekleyin. En son da küp küp kestiğiniz elmaları ve fındıkları ekleyin. Tereyağıyla yağladığınız geniş kare borcama kek hamurunu dökün. 25-30 dakika içinde pişiyor. Kürdan testinden geçtikten sonra kekinizi fırından alın. Özellikle ertesi güne çok lezzetli oluyor. Afiyet olsun. :)

Most Life Club, Renewa, Joya ve MAC arasından hangisini seçtim?

Bridesmaids

2011-10-17T15:01:00.000+03:00

Yeni izledim. Bi kere "The Hangover" dan daha iyi değil ama kadınların empati yapacağı bir hikayesi var. Absürd komedi işte..Ahmet'in filmi izlerken "Hollywood bitmiş, doğru dürüst bi hikaye bulamıyor adamlar artık" dediği kadar var mı? Orasını bilemem. Ben çok da sıkılmadan izledim.

Annie'yi oynayan Kristen Wiig iyiydi. Doğal komik kadın.

Bir de Annie'ye yazan polis iyiydi. ;)

Sonracığımaaa, Annie'nin mutfağında cupcake yaptığı sahne güzeldi. Filmlerde yemek yapımı sahnelerine yer vermek yeni adet galiba ve benim çok hoşuma gidiyor. Meryl Streep'in It's Complicated'de Steve Martin'le birlikte croissant yaptığı sahne harikaydı mesela! İzlemediyseniz izleyin. :) Sadece o sahne için değil tabi, film de iyi. Tipik romantik komedi. Ama o mutfak, o fırın nasıl güzel..

Aaa gözüme bi romantik komedi daha kestirdim: Crazy, Stupid, Love. Asıl kadın Julianne Moore olsa da (bi ısınamadım o kadına), Steve Carrell faktörü filmi benim için çekici hale getiriyor. Bugün izlerim heralde.

Ayyy Julianne Moore'un Laws of Attraction diye bir filmi vardı Pierce Brosnan'la. Ne kötü filmdi be. Karakterlerin arasında hiç elenktirik yoktu. Heralde Pierce Brosnan'ın İrlandalı olması sebebiyle ülkesine torpil geçmiş. Filmin çok güzel İrlanda manzaraları dışında hiç bir çekici tarafı yoktu. Hiç tavsiye etmem. Ama İrlanda'ya gitmek istedim, çok güzel bir yere benziyor.O bakımdan amacına ulaşmış diyebiliriz.

Neyse.. Çenem düştü gene.

Herkese romantik komedi tadında bir hafta diliyorum..

İtalya Gezi Notları SON - Ne yedim, ne içtim?

2011-10-12T10:33:00.001+03:00

Eveeeet geldik bir yazı dizisinin sonuna.. Bayıldım artık.. Hala okuyan bir kaç kişi kaldıysa ne mutlu bana. :)

Blogu takip edenler bilir, yemeyi de yemek yapmayı da severim. İtalya benim için bir yeme-içme cenneti olacak diye düşünüyordum. Öyle de oldu. Ama midem mi küçülmüş nedir, istediğim kadar randımanlı yiyemedim. En azından tadabildiğim kadarıyla, italyan mutfağının sadece makarna ve pizzadan ibaret olmadığını söyleyebilirim size. Akdeniz mutfağının gözünü seveyim be. Nerede zeytin var, nerede güneş var, nerede deniz var, orada mutluluk var. İtalyanlara da bayıldım. Zaten Chiara'yı çok seviyordum, ailesiyle tanışınca daha çok sevdim. Yeme serüvenim Chiara'ların otelinde bulunan restoranda başladı. Güney İtalya'da tatile gitmek isterseniz, Agropoli güzel bir durak.. Verde&Blu doğru seçenek.

İtalya'ya gelişim çok maceralı olmuştu ve akşam saatlerinde vardığım otelde beni bir ziyafet bekliyordu. Akşam akşam yediklerimi çekemedim, çok yorgun ve çok açtım. Oysa, İtalya'da bulunduğum süre içinde en lezzetli yemekleri burada yedim. Akşam ne yediğimi söyleyeyim bari: isli bir peynir ve yanına soğan ve kırmızı biber reçeli (yüzünüzü ekşitmeyin hemen, çok güzeldi, evde kimsenin olmadığı bi gün soğan reçelini deniycem), karışık kızartma, caponata (patlıcanlı bir meze), karidesli patates püresi, tuzlanmış sardalye, ahtapot salatası, domatesli peynirli sıcak meze, üstüne nohutlu midyeli makarna. Makarnayı hesaba katmazsak rakıya çok güzel gidecek bir menü değil mi? :)) Üstüne de semi-freddo denen, yarısı krema, yarısı dondurmalı bir tatlı.

Karışık kızartmanın fotoğrafını internetten buldum. Restorana gittiğinizde fritto misto (karışık kızartma) derseniz, önünüze genelde kabak çiçeği, kabak, sardalye, kalamar falan gelecektir. Siz gene de dikkat edin. Kızartma ya, var mı ötesi? :)

Ertesi gün ailece yedikleri Pazar yemeği için toplandık. İşte bir önceki akşam yediğim mezelerden bir kaçı. En başta gördüğünüz; ahtapot salatası (insalata di polpo) (patates, ahtapot, siyah zeytin, maydanoz, zeytinyağı, limon), ortadaki buğday salatası (capari, kurutulmuş domates, hamsi konservesi, buğday, zeytinyağı), en sondaki şakşukadan hallice caponata (havuç, yeşil zeytin, soğan, maydonoz, domates, capari, siyah zeytin, patlıcan, 1 çay kaşığı şeker, sirke). Bu arada italyanların zeytinyağları ve zeytinleri Yunanlılarınkinden çok çok daha iyi.

Restoranın aşçısı Claudio. Benim de bu mutfakta domates doğramışlığım var. :P

Antipastiden (mezeler) sonra primo piatto (birinci yemek) dedikleri makarna yenecek. Bu da gnocchiden hallice bir makarna, tabi ki taze taze yapılmış.. Domtis soslu.. Kimbilir daha neler komuşlardır sosa.. Bir sene daha Ankara'da kalacak olan Chiara'dan faydalanacağım bu konuda. :P İtalyanlar genelde makarnayı bizim gibi bir öğün olarak tüketmiyor pek, az yiyorlar. Gözlemlediğim kadarıyla. Tabi arkasından gelen bir et yemeği varsa..

Üstüne de secondo piatto (ikinci yemek), et oluyor genellikle..
Sahil kasabasının gözünü seveyim.. Negzel.. Denizden al, at tavaya.. Süper.

Yemeğin üstüne de tatlı ve/ya sert bir espresso. :)

İşte Agropoli'de tatttıklarım böyle.. İsterseniz italyanların kahvaltıda ne yediğine bakalım. Misal; boş cornetto (bir çeşit kuruhasan) veya kızarmış ekmek , reçel, bal, nutella, kahve. Şu alttaki espressodan biraz fazla olan macchiato, yani kırık italyancamla öyle anladım ben. Şu kahve isimlerini bi ezberleyemedim. Bi cappuccinoyu biliyom işte. Öyle ki Starbucks ilk açıldığında kahve ısmarlamak bayağı meşakkatli bir işti benim için. Hala bardak boylarının isimlerini bilmem mesela. Ne öğrencem yaaee.. Hep küçük içiyom zaten.

Chiara'yla çeşni konağına kahvaltıya gittiğimizde anlamalıydım; yemek sonunda ben peynir, zeytin ve domatesleri bitirmiştim; o ise reçeli, tereyağı ve balı. :) İtalyanlar kahvaltıda tatlı bir şeyler yiyip kahve içer. Böyle gördüm, ben de aynen uyguladım. Kaldığım b&b, civardaki Lucarelli diye bir fırında kullanmam için fiş vermişti bana, ne mutlu oldum. Sabah sabah taze kahve içmek ve kah nutellalı, kah kremalı cornettolardan yemek harikaydı. Sabah sabah şeker komasına girsem de, olsundu, yemiştim pişman değildim.

İşte yediğim nanelerden bir demet..
Bomba ve yanında cappuccino.. İçi sırf nutella! Şlaps!

Capuccino ve nutellalı cornetto.

Macchiato con latte ve adını bilmediğim ama ortadaki kremasıyla yediğim en güzel tatlılar top 10'a hızla giriş yapan tatlı şey! Aynı kremayı bazenleri de cornettonun içine koyuyolardı, offf.. Negzeldi yaaa..

Geldik öğle yemeklerimeee.. Ben genelde peynircilerden, marketlerden, fırınlardan alışveriş yapıp, kendime mini sandviçler hazırlıyordum veya tavola calda diye tabir edilen sıcak zeminde kuzu kuzu yatan pizzalardan kestirip ısıttırıyordum. Al marketten de bi bira veya bi kola. Al sana öğle yemeği.

Bir öğlen de civardaki Gioia Mia (Neşem, mutluluğum anlamına geliyor) (tamam, içimdeki Pollyanna'ya yenildim!) da antipasti (meze) tabağı aldım, gayet doyurucuydu. İtalyan da çoktu etrafta, tavsiye ederim.Bu fotoğraftan göreceğiniz gibi vino di casa (ev şarabı- restoranın kendi yaptığı şarap) ısmarladım çoğu yerde. Yani kola 3 euro, yarım litre ev şarabı 4 euro, tabisi de şarap diyorum.

Bir öğlen de Martina'yla A Casa di Alice diye bir spagetticiye gittik, şahaneydi! :) Ben limonlu spagetti aldım, Martina ise deniz ürünlü.

Bir gün birlikte castel romano outlete gittik. Bi halt yok, gitmeyin. Yani uygun fiyata ayakkabı, çanta düşürürüm felan demeyin. Düşmüyo onlar. Aynı bizdeki outletler gibi; ya hiç satılmayan zevksiz şeyler var ya da çok pahalı sezon kıyafetler.. Servisi Termini'den alıyor, Termini'ye bırakıyor. Kişi başı da 12 euro para. Neyse, o outlette italyan usulü fast-food menü yedim. İşte suppli'yle o gün tanıştım. Efenim suppli içi pirinçli bir köfte, bazenleri içinden mozzarella ve zeytin, bazen balık, bazen de domtis ve mozzarella çıkıyor, insanın içini açıyor, moralini düzeltiyor, karbonhidrat patlaması yaşatıyor. Dilim margherita pizzam, supplilerim ve tatlım karşınızda.

"Pekiii diyetimize (!) uygun olarak, sık sık beslenmemiz gerekmiyor mu?" diye soranlar oluyordur şimdi.. Tabi ki sık sık atıştırmak gerekiyor! Mesela 1'de öğle yemeğimizi yedik, saat 3-4 oldu, napıcaz? Hemen gidip dondurma veya kahve yanında tatlı bir kaç mini pasta alıcaz. Formumuza özen göstericez (!).

Nobel Pastanesi bizim kursa çok yakındı, aralarda buraya geliyorduk. Burası da çok güzel. :)

Sabahtan öğlene, öğlenden akşama sırtınızda gülle gibi çantanızla gezdiniz mi, dere tepe düz gittiniz mi, Roma güneşinin altında ter döktünüz mü, amele yanığı oldunuz mu? Güzeell.. O zaman şimdi odanıza gidin duşunuzu alın, üstünüze güzel bir şeyler geçirip akşam yemeğine gidin, hadi gözüm görmesin..

Biz akşamları neler yedik.. Mesela calzone.. Kapalı pizza. Prosciutto ve mozzarellalısını tek geçerim. Circolo degli artisti'de yedim, pek beğenmedim ama Lucarelli'de yediğim şahaneydi. (kötü fotoğraf için özür)

İki akşam Trastevere'de yedik. Birinde La Canonica diye bi restoranda. Gitmeyin, çok dandik bir yer. Orada Roma'ya özgü bir şeyler yiyeyim diye fritto misto ve coda alla vaccinara istedim. Efenim coda alla vaccinara, dananın kuyruk sokumundan yapılan bir et yemeği. Vedat Milor'un tavsiyesi. Hata bende, devamlı sakatatları löp löp mideye indiren adamın tavsiye ettiği şeyi neden istersin be kadın? Sırf kemikti valla, eti varmışsa da o sosların arasında görünmüyordu; araştırmacı kişiliğime lanet okuduğum bir andı. Daha fazla hatırlamak istemiyorum. Karışık kızartma da hem çok yağ çekmişti hem de sebzeleri batırdıkları sos nasıl bişeyse ne yediğimi anlayamamıştım. Ama buyrun bakın, böyle bişeylerdi.

Bir akşam da başka bir restorandaydık Trasteverede.. Onun adını yazmamışım bi kenara. Siz La Canonica'ya gitmeyin de, nereye giderseniz gidin. Orada rigatoni alla carbonara yedik. Carbonara soslu makarnalar Roma'ya özgü. Çok ağır ama bir o kadar da lezzetli. İçinde prosciutto, peynir, yumurta sarısı ve sanırım krema da var. Yemeklerin kötü tarafı biraz fazla tuzlu olması. Tuz problemi olanlar İtalya'da biraz zorlanabilir.

Campo dei Fiori meydanına bakan bir restoranda yediklerimiz. Ortaya melanzane alla parmigiana (damak tadımıza çok uyan, peynir, kızarmış patlıcan ve domates sosunun muhteşem buluşması! benim blogda tarifi var) aldık. Esra lazanya, ben de ıspanaklı peynirli ravioli aldım, pek güzeldi. Bu ünlü meydanlara bakan restoranlarda makarnalar 12-13 euro civarında. Trastevere'de genellikle 8-9 euroydu.

Roma'da uygun fiyata yemek isterseniz, aperativo veya başka bir deyişle happy hour'ları gözleyin derim. Genelde 18:00'de başlıyor. Turistik yerlerde, bir içki dahil 9-10 euro civarında, turistik olmayan yerlerde 6-7 euro oluyor. Sınırsız açık büfe.. Genelde makarna, pizzacıklar, mezeler ve tatlı oluyor.

Size tavsiye edebileceğim bir restoran, L'archetto. Trevi çeşmesine çok yakın, harika bir spagettici. Biz önden birer kabak çiçeği kızartması ve suppli aldık, sonra da sanırım 50 çeşit spagetti arasından seçtiğimiz 3 çeşit spagettiyi mideye indirdik. Muhteşemdi, kesinlikle gitmeniz lazım. Cevizlisi ve karideslisi harikaydı! Tahmin edebileceğiniz gibi aperatifler 4-5 euro, makarnalar 10-12 euro civarında.

Üstüne de bir dilimcik pasta paylaştık fena mı? Yanına da espresso. Gelsin uykusuz geceler! Yok ya, yaşlanıyom mu ne, uykum kaçıyo artık kahve içtikten sonra. Valla sabaha kadar dikildim durdum. Ama iyi ki dikildim durdum, o akşam Roma'da Vogue dergisinin partisi vardı, tüm dükkanlar açıktı, açık hava partisinde eğlendik. Diyorum ya, Roma süprizlerle dolu! :)

Bu pek uzun yemek yazısını da Bucatino'yla sonlandırmak isterim. Antipasto ödüllü bu restoranı Mehtap hanımdan öğrendim. Kendisine Roma'ya geleceğimi haber veren bir mail atmıştım, o da sağolsun, benimle ilgileneceğini yazmıştı. İstanbul'dan Roma'ya gitmek için uçak kapısında beklerken kimi göreyim? Federico ve Mehtap hanım! :) Ben onu tanıdım da, o beni tanımadı tabi. Çok hoş bir tesadüf oldu. :)

Bucatino'yu öğrenmek kolay, bulmak zor oldu ama. Piramide metro durağında indik; metronun çok yakınında olduğunu söylemişti Mehtap hanım. Ben de o akşam rehber biraz ağır olduğu için, yanıma almamıştım, dolayısıyla merkez dışında hiç bir yeri göstermeyen dandik haritamızla ortada kaldık. Ben telefonda yer ayırtmıştım ve adresi "Via Luca Dell'Arabbia" olarak anlamıştım. Gittik ordaki bir kafenin önünde duran bi garsona sorduk, başka adam yoktu etrafta. Türk mantığıyla "şimdi bi restorana öbür restoranı sormak ayıp olur" diyerek, sadece caddenin nerede olduğunu sorduk. Adam suratımıza kah kah gülmez mi.. Ben yerin dibine geçmez miyim.. Amca "siz Via della bocca della verita" yı diyorsunuz demesin mi? "Hay Allah yanlış anlamışım demek ki" dedim ama rehber de yok bakamıyorum cadde ismine falan. Amca bizi bi otobüs durağına gönderdi, bindik gittik Bocca della Verita meydanına. (bu heykelin ağzına elimizi sokmuşluğumuz var, kapmadı çok şükür. :P ) Arıyoruz, tarıyoruz, yok öyle bi cadde. Sonunda ümidimizi kesip Trevi'ye gittik. İşte o akşam l'archettoyu gördük de oturduk. O akşam eve gittim baktım rehbere, caddenin adı meğer, "via luca della robbia"ymış.. Sen bana güleceğine, aç da..Neyse ağzımı bozmıyım burda.. Ertesi gün gittik, bulduk ve çok güzel yemekler yedik. Antipasti tabağı yaptık kendimize açık büfeden; ben karidesli risotto yedim, Esra da gnocchi..Her şey çok lezzetliydi. İki kişi 2 antipasti tabağı (ayılık yaptık, itiraf ediyorum), iki ana yemek ve yarım litre sofra şarabına 38 euro para verdik. Süper fiyat!

İşte antipasti tabağımız. :)

"Pek randımanlı yiyemedim yazmışım" ya en tepeye.. Şu yazıyı baştan sona okuyunca utandım be.. Öküz gibi yemişim afedersiniz. :) Neyse, aldığım kilolar bir yana, çok güzeldi her şey.. Bir İtalya macerası herkese lazım. Sabırla okuyan herkese teşekkürler.. Başka bir yolculukta görüşmek üzere, bu yolculuk mutfağa da olabilir, Viyana'ya da (bekle beni sacher, ay pardon, Dilek, geliyorum Aralıkta!).. Maksat yolculuk olsun, maksat yemek olsun, maksat muhabbet olsun.. :)

İtalya Gezi Notları 11 - FLORANSA

2011-10-11T08:30:00.000+03:00

Floransa'yı Roma kadar bilinçli gezemedik çünkü ne önceden çalıştık; ne de bir rehber aldık.. Ama Roma'nın yanında soğuk ve soluk kaldı; bana göre. Yani "Floransa'ya 3 gün yetmez" diyenlere katılmıyorum. "Şöyle bi dolanınca yetiyo işte" diyerek Toskana bölgesinin başkenti, Rönesans'ın beşiği ve Leonardo da Vinci ve Michelangelo'nun yetiştiği şehri yerden yere vuruyorum şuursuzca... Ve sizi çektiğim fotoğraflarla başbaşa bırakıyorum.

Solda ünlü Davud heykelini görüyorsunuz ama bu kopyası. Orijinali başka bir müzedeymiş. Müze demişken; Roma'da onca müze gördükten sonra Uffizi fazla geldi bana. Siz gene de Botticelli'nin Venüs'ünü falan görmek istiyorsanız, buyrun.

Medusa'nın kafasını kesmiş, silah olarak kullanan Perseus.. Ve taş kesilmek şöyle dursun, dur durak bilmeden fotoğraf çeken turistler..

Biz gittiğimizde günlerden Pazar'dı.. Pazarına denk geldik... :)

Floransa'nın en sevdiğim yeri iştah açan vitrinleriydi..

Sevmediğim şey ise Roma'ya göre gereğinden fazla pahalı olmasıydı. Capricciosa pizza yediğimiz yerde kuver adam başı 3 euroydu. Çüşünüz.

Bu vesileyle yemeklere bir giriş yapalım artık.. Mesela aşağıda gördüğünüz pizza Capricciosa.. Kaprisli demek. :)

Üstünde siyah zeytin, enginar kalbi, mozzarella ve prosciutto (domuz eti) var. Çok lezzetli. :) Pizzalar kocaman geliyor; ben tek başıma zor bitirdim, ki benim için normal değil bu. İtalya'da mümkün olduğunca fazla şey tatmak istiyorsanız, yemeğinizi paylaşmayı öğrenin.

İtalya'da çok sık yenen bir giriş yemeği: prosciutto ve kavun.. Ben yemedim. Pek çok değişik tadı denemeyi sevdiğimi zannederdim, göründüğüm gibi değilmişim. :) Kavuna eti yaraştıramadım.

Floransaya 11 gibi gidip akşam 9 gibi döndük. Bir dahaki sefere bir Toskana turunda şöyle bir uğrayıp, tatlı vitrinlerini süpürmeyi hayal ediyorum..

İtalya Gezi Notları 10 - Roma'da sakin bir öğleden sonra.. VILLA BORGHESE

2011-10-10T14:09:00.001+03:00

Roma'da hem huzur, hem de ölmeden önce görmeniz gereken Bernini harikalarını bulabileceğiniz tek bir yer var: Museo e Galleria Borghese..

Kitaptan aktarıyorum: Villa ve park, Kardinal Borghese tarafından zevk ve eğlence mekanı olarak yaptırılmıştır. Haz düşkünü olan kardinal (hiç şaşırmadım nedense) aynı zamanda müsrif bir sanat hamisiydi ve genç Bernini'ye, daha sonra en ünlü yapıtları arasında yer alacak olan bir dizi heykel sipariş vermişti (iyi ki!). Bugün villa, Museo e Galleria Borghese adıyla, muhteşem heykellerden ve resimlerden oluşan özel Borghese koleksiyonunu barındırmaktadır.

Müzeyi ziyaret etmek için biletlerinizi internetten veya telefon yoluyla ayırtmanız veya satın almanız gerekiyor. Müzede 2 saat geçirebiliyorsunuz. Belli saat aralıklarında gezdiriyorlar. Biz biraz geciktiğimiz için internetten bilet rezervasyonu yaptırmadan doğrudan satın aldık.

Önce parkta sandviçlerimizi yedik, sonra 13:00-15:00 randevumuz için 12:30 gibi müzeye gittik..

İşte müze..

İşte beni en çok etkileyen 3 heykel.. İçeride fotoğraf çekilmediği için bir blogdan buldum fotoları..

Apollon ve Dafne

Işık Tanrısı Apollon aşık olduğu kadın Dafne'nin peşinden koşarken, artık gücü tükenmekte olan Dafne toprak anadan kendisini örtüp saklamasını ister ve bir defne ağacına dönüşür. Apollon sevdiği kadının dönüştüğü ağaca bakarak, defne ağacını kendi onur ağacı ilan eder, bu ağacın yapraklarının hiç solmamasını diler ve bundan sonra bütün kahramanların başlarında defne ağacının yapraklarından yapılma taçlar takmasını emreder. Bernini bu heykel ile Dafne'nin ağaca dönüşmekte olduğu anı yakalamış. Heykeller dokunsanız canlanacak gibi!

Davud

Hz. Musa'dan sonra İsrailoğulları'na Calut (Goliath) adlı bir dev musallat olmuş. Tek zayıf noktası alnının ortasıymış. Calut'un ordusuyla savaşmaya giden Talut'un (israiloğlularının o zamanki lideri) ordusu güçsüz kalınca ortaya Davud peygamber çıkmış. Calut'a miğferini çıkarttırıp tam alnının ortasına bir taş fırlatmış. Yere devrilen devin de boğazını kesmiş. Böylece İsrailoğulları savaşı kazanmış. Bernini Davud heykeline kendi yüzünü vermiş. Yakışıklı adammış rahmetli.

Hades ve Persephone

Cehennemlerin tanrısı Hades, Zeus ve Demeter'in kızı Persephone'yi görmüş, beğenmiş ve yer altına kaçırmış. Efsaneye göre, yer altında bir şey yendiğinde bir daha yeryüzüne çıkılması mümkün olmazmış. Ancak bundan habersiz olan Persephone yer altında bir nar tanesi yemiş. Kızı kaçırılan Demeter hayata küsmüş ve onun küsmesiyle toprağın bereketi kalmamış, insanlar kıtlık tehlikesine uğramış. Zeus, en sonunda Persephone’nin yılın üçte ikisini yani çiçek açma ve meyve zamanını, anası Demeter’in, geri kalan üçte birini, yani kışı da kocası Hades’in yanında geçirmesini kararlaştırmış Böylelikle toprağa yeniden bereket gelmiş Persephone her yeryüzüne çıktığında, Demeter, yeryüzüne baharı getirirmiş. :) (teşekkürler wikipedia)

Hades'in kızın bacağını kavradığı yer, Persephone'nin döktüğü gözyaşları ve dalgalanan saçları insanda hayret uyandırıyor..

Roma'ya gitmişken mutlaka ama mutlaka görün..

İtalya Notları 9 - Gezilecek Görülecek Yerler - Vatikan ve bir kaç görülesi kilise daha: San Giovanni in Laterano ve Santa Maria Maggiore

2011-10-07T11:27:00.000+03:00

İyice tembellik çöktü üzerime.. Amma çok yeri gezmişim ya.. Yaz, yaz sıkıldım. :)

Umarım siz okumaktan sıkılmamışsınızdır, çünkü daha bitmediiii.. Nıhahahahah.. Gezi manyağı yapıcam sizi.

Hemen hızlı hızlı geçeyim:

San Giovanni in Laterano:

Adı üstünde; San Giovanni'de bulunuyor. 1300'lü yıllara kadar resmi papalık ikametgahyımış. 1870 yılına kadar da bütün papalar burada taç giymiş. Görkemli bir kilise.. Gitmişken bi görün canım. Elinize mi yapışcak..

Santa Maria Maggiore:

Roma'nın ünlü kiliselerinden biri daha. Kiliseyle ilgili bir efsane var: Papa Liberius 352 yılında Bakire'nin ona kar yağan yere kilise yapmasını söylediği bir rüya görmüş. Bunaltıcı bir Roma yazında, 5 Ağustos sabahı Esquilino tepesine kar yağmaya başlamış. Bu mucize her yıl, Santa Maria'nın tavanından binlerce beyaz çiçek yaprağının döküldüğü gösterişli ayinlerle kutlanırmış.

Kiliseyle ilgili ilginç bir not: kilisenin tavan süslemelerinde Colomb'un Amerika'dan getirdiği altınlar kullanılmış..

Vatikan:

Veee geldik zurnanın zırt dediği yere.. Efenim Vatikan, papaların ikametgahıdır. Muhteşem Yüzyıl dizisinden de bildiğiniz üzere (!) Vatikan'ın resmi dili Türkçe'dir, ama italyan aksanıyla konuşulması esastır. Papalar genellikle 50'li yıllardan kalma beyaz havuz bonesi ve kırmızı entari giyer. Sohbet konuları genellikle Macar kralı Layoş ve tabi ki Muhteşem Süleyman'dır. :))) Şaka şaka.. Papayla sohbet etme imkanı bulamamış olsam da, (yok çok meşgulmüş de, yok beni tanımıyomuş da.. külliyen yalan!) konular birazcık değişmiştir diye tahmin ediyorum. Bu genel kültür dolu (!) girişten sonra gelelim sadede...

Vatikan'a sabahın köründe gidin. Şaka yapmıyorum. Metro A hattındaki Ottaviano- San Pietro durağında saat 9'da falan inin. Sizi ellerinde broşür ve dosyalarla metro çıkışında bir sürü rehber karşılayacak. Biz Esra'yla orada bulunan rehberleri dinlemeyerek kendi başımıza gezdik Vatikanı. Daha çok şey görebilirdik, eğer Vatikanı gezimizin son gününe bırakmasaydık. Çünkü gezimizin son gününde gözümüz müzelerdeki heykellere, resimlere doymuş ve hayatımızda görmediğimiz kadar kilise görmüştük. Son günümüzü ırgat gibi yürüyerek ve giriş sırasında bekleyerek değil, keyif yaparak geçirmeyi istemiştik. Ama gene yürüdük, gene bekledik. Ancak akşam yer gördü totomuz.

Vatikana hazırlıklı gidin. Hem fiziksel olarak dinç olun, hem ruhsal olarak. Neden ruhsal olarak? Ahan da şu aşağıdaki fotoğraftan dolayı. Bu biz San Pietro'dan inerken çekildi.

"Ben manyağım, San Pietro'nun tepesine çıkcam" diyorsanız: 5 euro verip yürüyerek veya 7 euro verip asansörle çıkabilirsiniz. İnanmazsınız, 5 euro verip yürüyen akıllı (!) turistler oldu! "Asansöre bindim, ohhh en tepeye çıkarım" diye düşündüyseniz.. ZAAAART yanlış cevap. Yanıldınız, asansörden indikten sonra 310 mu 320 basamak mı ne, daha çıkmanız lazım en tepeye ulaşmak için. Hem de önünüzde arkanızda bir sürü insanın dizildiği, dar ve yamuk yumuk bir merdivenden! Kapalı yerde fenalık basanlara önermiyorum. Paşa paşa "asansörünüzün götürdüğü yere gidin". Ki orası da bazilikanın içini tepeden gören kısma çıkan ve sahanlık diye tabir ettiğimiz terastır. Orada sıcaktan içi geçmiş turist kardeşlerle birlikte bayılabilirsiniz.

Tamam, eğlenceli falan ama turist olmak kolay değil arkadaşlar. Bir yere gitmek için emekli olmayı beklememek lazım. Ben onu gördüm şu bir kaç seyahatte. İyi gezmek için bile zinde olmak lazım. Torun torba sahibi olmayı beklemeyin istediğiniz yerlere gitmek için.

Neyse.. Bazilikanın kubbesini eski üstatlardan Michelangelo tasarlamış. Süleyman'dan muhteşem olmasın, çok muhteşem.

Bu da kubbenin etrafındaki güzel mozaiklerden sadece biri..

Biz çok zinde (!) olduğumuz için San Pietro'nun tepesine çıktık tabi ki. İşte manzara.

Burada bir nebze serinledikten ve 100 tane fotoğraf çektikten sonra aşağı inip bazilikanın içini gezdik. İçerisi çok çok kalabalık. Ortada Bernini'nin tasarladığı papalık altarı Baldaken ve Michelangelo'nun 25 yaşında yaptığı Pieta (Merhamet) heykeli dikkat çekiyor. Bu fotoğrafları Mine hanımın picasa albümünden aldım. Teşekkür ederim kendisine; nitekim benim makinemin pili bitti Vatikan'da. :(

San Pietro'dan çıktıktan sonra Vatikan Müzelerinin girişine gittik. Müze girişi 15 euro. "Size sıra atlatalım gençler" diyenlere kulak asmadık. Biz "sadece" Rafael odalarına ve Sistine şapeline girip çıkalım istiyorduk. Sanırım burayı ziyaret eden yüzbinlerce insan da aynı şeyi istemiş ki, yığılma olmasın diye öyle bir geçiş yolu yapmışlar ki, Sistine şapeline gidene kadar müzenin yarısını görüyorsunuz. Sistine şapeli keşke sakin olsa, ama çok kalabalık ve devamlı bir uğultu var. Daha sakince gezmek isterseniz, şu sanal turu yapın derim. Güzel ve etkileyici bir yer ama, doğruya doğru.

Bak burada bir pişmanlığımı yazayım; Castel Sant'Angelo'ya gidemedik. Ayaklarımızda derman, bedende enerci kalmamıştı. Sizin vaktiniz ve takatiniz kalırsa, müzeye dönüştürülmüş bu orta çağ kalesine gidin, e mi?

Bir öneri daha; müzeden çıktıktan sonra, karşıdaki boş restoranda bişey yemeyin, hiç iyi değil yemekleri.

Yemek demişken, bir arada da yemekleri yazayım. Kapatalım artık bu İtalya bahsini kuzum.

İtalya Notları 8 - Gezilecek Görülecek Yerler- PIAZZA DELLA REPUBBLICA, PIAZZA BARBERINI, TREVI ÇEŞMESİ

2011-09-30T12:30:00.000+03:00

Gelin bugün gezimize Piazza della Repubblica'dan başlayalım. Eğer Termini veya Cavour taraflarında kalıyorsanız, bu ünlü meydanın size çok yakın olduğunu anlamışsınızdır. İsterseniz bu tarafa yüreyerek gelin; isterseniz metroyla, ister otobüsle. Bu görkemli meydanın tam ortasında 1901 yılındaki açılışında büyük tartışmalara yol açmış Fontana della Naiadi bulunur. Çeşmedeki her bir su perisi suyu farklı biçimde temsil eden bir yaratığın üzerinde uzanmıştır.

Burada ilginizi çekerse; Santa Maria degli Angeli kilisesi bulunuyor. Michelangelo tarafından, eski hamam kalıntılarından alınmış taşlarla 1563 yapılmış bu kilise, zamanla orijinal halinden pek çok şey yitirmiş (diyor kitap).

Meydanın en ilgi çeken yapısı ise Palazzo delle Esposizioni'dir. Burada sergiler ve konferanslar yapılıyormuş. Burada bir sinema da var; diyelim çok yağmurlu bir roma akşamı, yapacak bir şey bulamadınız (diyelim ki yalnızsınız! :P ); bir italyan filmine gitmeye ne dersiniz? Biz gittik valla, güzeldi. Salı günleri de bayanlara indirimli. ;)

Bu görkemli yapının detaylarını incelerken bile 1-2 saat geçirebilirsiniz.. Bakın ne güzel.. :)

Akşamları da harika görünüyor meydan.. (Ama yavaş yavaş tekin olmayan tipler de çıkmaya başlıyor bu saatlerde. Dikkat.) Keşke daha güzel gece çekimi yapan bi fotoğraf makinem olsaydı. Roma fotoğrafla ilgilenenler için bir cennet..

İsterseniz şimdi Via Nazionale'ye sapın. Bu cadde boyunca gezip dükkanlara bakın, alışveriş yapın ama bir noktada Via delle Quattro Fontane'ye de sapın. Bu caddede yürürken dört yol ağzının birleştiği noktada çok güzel dört çeşme göreceksiniz. Roma'nın süprizlerinden biri. :) 1500'lü yılların sonunda yapılmış bu çeşmelerin her birinde uzanmış bir tanrı heykeli dikkat çeker. Dişi kurdun eşlik ettiği figür ırmak tanrısı Tiber'dir; diğer erkek figür Arno'dur. Dişi figürler ise dayanıklılık ve sadakati yani tanrıça Iuno ve Diana'yı temsil eder.

Çeşmeleri geçtikten sonra Via delle Quattro Fontane'nin en sonuna kadar yürüdüğünüzde Piazza Barberini'ye ulaşırsınız. Bu güzel meydanda, Bernini'nin yaptığı bir çeşme daha vardır: Fontana del Tritone. Bernini'nin kaslı deniz tanrısı 350 yıldır göğe doğru su fışkırtıyormuş. Bu fotoğrafta sol tarafta kalan beyaz arabanın orada da Bernini'ye ait deniz kabuğu şeklinde bir çeşme daha var; herkes görmez onu. ;)

Diyelim başka bir gün gene koyverdiniz kendinizi Repubblica'dan İspanyol merdivenlerinin oraya dolana dolana iniyorsunuz. (Quirinale Roma'nın yedi tepesinden biridir.) Via XX. Settembre'de Musa Çeşmesini görebilirsiniz. Musa figürünün proporsiyonları yeterince özenli olmadığı için pek beğenilmemiş zamanında; ama görürseniz ne olduğunu bilin. Musa'nın taştan su fışkırtmasını gösteriyor; Roma bölgesine ilk defa içme suyu getiren, 1586 senesinde tamamlanmış bir su kemerinin sonunu belirlemek için yapılmış.

Gelelim asıl meseleye. Şimdi isterseniz Barberini meydanına çıkan caddelerden Via del Tritone'ye geçip Via Poli'ye dönün; ister Via Nazionale'nin bir paraleli olan Via XX. Settembre'den yürüyüp Piazza del Quirinale'den sağa dönün; ister hiç haritaya bakmadan büyük turist kafilelerini takip edin. Her yol Trevi'ye çıkıyor bu şehirde. Beni çok etkileyen yerlerden biri burası. Burada pek çok pizza gömmüşlüğüm, marketten bilimum alkollü içecekler alıp içmişliğim ve de sevdiklerim ve kendim için dilek dilemişliğim vardır. Burası çok çok güzel bir yer. O kadar dar bir sokaktan geçiliyor ki, etraftaki kartpostal, önlük, magnet, resim satan amcalar ve 50 milletten turist akını olmasa, o küçücük sokağın sonunda böyle bir şey çıkacağına inanmak zor.
1762 yılında tamamlanmış olan çeşme Roma'nın en büyük ve en ünlü çeşmesidir. Ortada Triton'un çevrelediği bir Neptün figürü vardır. Tritonlardan biri huysuz bir denizatını dizginlemekte, diğeriyse çok daha uysal bir hayvanı sürmektedir. Bunlar denizin iki zıt halini simgeler. Burası orijinal olarak İ.Ö. 19 yılında inşa edilen bir sukemerinin başlangıç noktasını simgeliyor(muş). (sağolasın kitap!)

Burası günün her saati aynı İspanyol merdivenleri gibi turist dolu. Tek başınıza güzel bir kare yakalamanız zor; genelde hiç tanımadığınız insanlarla yan yana poz vermişsiniz gibi çıkıyor ama olacak o kadar. :)))

Gündüzü de güzel, gecesi de. Mutlaka dönüp dolaşıp tekrar buraya gelmek, burada mola vermek isteyeceksiniz.

Ah ah..Gidesim geldi valla..

*Ne çok yerine gitmişim yahu.. Daha bitmedi. Bir kaç kilise ve Vatikan kaldı sadece. Aaa bir de yeme-içme önerileri! Onlar da gelecek haftaya kalsın. Herkese iyi haftasonları! :)

İtalya Notları 7- Gezilecek Görülecek Yerler - PİAZZA Dİ SPAGNA - PİAZZA DEL POPOLO

2011-09-29T13:34:00.000+03:00

İtalya'ya gelişim bayağı olaylı oldu olmasına ama okulumu elimle koymuşum gibi buldum. Okulum; İtalia İdea ünlü İspanyol merdivenlerinin dibindeydi. Hem Spagna metro durağına, hem de Barberini metro durağına çok yakındı. Çok da memnun kaldım. Ben yoğunlaştırılmış kura gittiğim için biraz aşağıdaki gibi oldu; ama idare ettim. :)))

Okulum Via dei Due Macelli'deydi; Colonna dell'Immacolata'nın solunda kalan caddede. Hıristiyan inancına uyarlanmış bu pagan sütunun üstünde yer alan Meryem'in yüzü Spagna Meydanına bakıyor. 17. yüzyılda İspanya'nın papalık büyükelçiliğini meydana kurmasıyla; bu meydan ispanyollarla dolmuş. Adını da bundan almış. Roma'nın en ünlü meydanı denebilir sanırım. Haydi biraz ilerleyelim..

İşte İspanyol merdivenlerine geldik bileee.. Burası günün her saatinde kalabalık olan bir yer.. Solunda ünlü Babington's Tea Rooms (1896 yılında evini özleyen İngiliz turistlere çay, reçel ve kek sunmak için açılmış bir çay salonu. İçecekler 12-16 euro civarında.) ve solunda Keats-Shelley Evi (İngiliz şair John Keats 1820 tarihinde burada oturmaya başlamış. Ne var ki, aldığı acımasız eleştirilerden yıkılmış ve Fanny Brawne'a beslediği aşkı karşılıksız kalmış olarak burada 25 yaşında ölmüş.) bulunuyor.

Bernini'nin en sade çeşmelerinden biri; Fontana della Barcaccia; Gemi Çeşmesi. :)

İspanyol merdivenleri akşamları da çok kalabalık oluyor. Gençler kaynaşmaya ve içki içip sohbet etmeye geliyorlar buraya. Bir akşamınızı burada muhabbet ederek geçirin derim. Gösteriler oluyor, gruplar gelip şarkı söylüyor, devamlı canlı ve renkli burası. :)

Neyse.. Gece hayatını bırakalım da, merdivenlerden yukarı çıkıp bir manzaraya bakalım, ne dersiniz? :)

Merdivenlerin tepesinde Trinita dei Monti ve hemen önündeki dikilitaş dikkat çeker.. Trinita dei Monti bi fransız okulu; içine giremedim, turist ekolünü içeri almıyorlardı. :) Spagna metro durağının bir çıkışı da burada..Bakın içme suyu çeşmesi de var; bi boşalan su şişenizi doldurun burada. Roma'yla ilgili en güzel şeylerden biri, neredeyse her mahallesinde, özellikle de turistlerin yoğunlukta olduğu yerlerde, içme suyu çeşmeleri olması. Etrafınıza dikkatli bakın. Su lezzetli diyemeyiz ama içilebilir nitelikte ve buzzz gibi. Yani burada şişelenmiş sularla aynı tatta diyelim. Nerede bizim Erikli'miz, nerede bunların zottirik suları.. Zaten çeşit çeşit su var. Benden size tavsiye: sipariş verirken, "acqua normale" deyin, yoksa soda geliyo. :) Size tavsiyem turistlerin toplandığı yerlerde duran, karavan tarzı büfelerden bir şey almayın; tahmin edebileceğiniz gibi fahiş fiyatta (1 küçük su 2 euro) ve sattıkları şeyler pek lezzetli de değil.

Şimdi isterseniz Flaminio metro durağında inin ve Popolo meydanına öyle ulaşın. Yok "yorulmadım; sabah içtiğim capuccino ve yediğim nutellalı cornetto'nun etkilerini bertaraf etmem lazım" diyorsanız, İspanyol merdivenlerinin baktığı Via Condotti'ye girin; buradan sağdan 5. cadde olan Via del Corso'ya sapın ve ünlü markaların vitrinlerine bakına bakına Popolo Meydanına ulaşın. İsterseniz Via Condotti'de bir kahve molası verin; Caffe Greco'da..

Geldik Roma'nın ünlü meydanlarından Popolo meydanınaa..

Via del Corso Popolo meydanına çıkıyor. Yolun iki yanında ikiz Santa Maria kiliseleri görünür. Bu güzel meydanda 18. ve 19. yüzyıllarda kamuya açık idamlar yapılırmış. Bazı infazlar, mahkumların bedenlerinin defalarca kilise duvarlarına çarpılmasıyla yapılırmış. Saraydan Via del Corso'ya doğru yapılan binicisiz at yarışları da çok vahşiymiş. Atlara daha iyi koşmaları için uyarıcı veriliyor, hayvanlar çivili iplerle sarmalanıyor ve ayaklarına bağlanan fişekler ateşleniyormuş. Yuh!

Meydandan kareler..

Fotoğrafın sol alt köşesine dikkatinizi çekerim. Valla amacım sevgilileri rahatsız etmek değildi; elini sallasan sevgililere çarpıyor; ben napıyim. Roma hakikaten pek romantik bir kent.

Bu da Popolo meydanına yukarıdan bir bakış.. Meydanın üst tarafına çıkıp geldiğiniz yöne doğru yürürseniz hem Villa Borghese parkına girebilirsiniz, hem de biraz daha ilerlerseniz kendinizi Trinita dei Monti'nin önünde bulabilirsiniz.

Yoruldunuz mu? Ben yoruldum. :)

Bugünlük bu kadar.. Yarın Trevi'ye gidip bir kaç dilek dileyelim bakalım..

İtalya Notları 6 - Gezilecek Görülecek Yerler - PIAZZA NAVONA, CAMPO DEI FIORI, TRASTEVERE

2011-09-28T12:22:00.002+03:00

Piazza Navona ve Campo Dei Fiori (bence) asıl akşam görmeniz gereken yerler. "Yok ben Roma'da yeterince kilise neyin görmedim (!), bana yetmedi" felan diyorsanız, güneşin alnında gidin, görün gününüzü. Ne diyeyim? :)))

Akşamları çok güzel oluyor ya meydanlar.. Çeşmeler ışıklandırılıyor; her yer cıvıl cıvıl.. Yerlerde resim yapanlar mı ararsınız, çift çift gezenlerden hatun olanının eline bir kaç tane gül sıkıştırıp er kişiyi zor durumda bırakan Hintli amcalar mı ararsınız, Çin'den gelme abuk subuk oyuncakları satmaya çalışan gene Hintli amcalar mı ararsınız, sizi lokantalarına çekmek isteyen flörtöz garsonlar mı ararsınız, opera söyleyen göbekli italyanlar mı ararsınız, akustik gitar çalan emektar müzisyenler mi ararsınız.. Hepsi buralarda işte.. :)

İtiraf ediyorum; piazza navona ve campo dei fioriye çok hakkını veremedim. Bir akşam c.d.f'de yemek yedik. Piazza Navona'da da hayran hayran çeşmelerin etrafında oturduk. Buralarda da pek çok kilise ve tapınak var elbet; ileriki yazılarda göreceksiniz, ben de kendi çapımda bir Hristiyan hacısı kadar kilise gördüm heralde; buyrun gezin. Ama çeşmelerin büyüsü bir başka. :)

Mesela, Piazza Navona'da, akşam ışıklandırılan Fontana dei Quattro Fiumi'yi (Dört Nehir Çeşmesi) görmelisiniz. Gene büyük sanatkar, Bernini'ye ait bir eser. 1651 tarihli çeşme, dört büyük ırmağı; Ganj, Tuna, Nil ve Rio dela Plata; temsil eden dört devden oluşuyor. Roma'nın büyüleyici çeşmelerinden biri.

(Bu bölümde sadece ilk fotoğraf bana ait. Netekim çeşmeli fotoğrafların hepsinde arkadaşlar ve ben varım. :)

*tropicalisland.de

Gene aynı meydandan yer alan, tasarımı Bernini'ye ait bir çeşme daha: Fontana del Moro.

*wikipedia.tr

Campo dei Fiori ise başka bir alem. Meydanın ortasında 1600 yılında burada sapıklık suçlamasıyla yakılan filozof Giordano Bruno'nun heykeli yer almakta. Giordano Bruno, "Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar." demiş. Doğru söze ne hacet?!

İtalya'da pazarlar genellikle Pazar günleri kuruluyor. Campo dei Fiori'ye hiç gündüz gitmedim ama pazar günü büyük bir pazar kurulduğunu biliyorum. İşte bu da o pazardan bir fotoğraf; genellikle sebze-meyve pazarı oluyormuş burada. Ama EUR tarafında Pazar günleri ikinci el kıyafet ve ayakkabıların da satıldığı bir pazar kuruluyormuş. Mehtap hanım söylemişti bana da.. Biz hafta içi gittiğimiz için, EUR'daki göl manzarası ve self service bir restoranda yediğimiz lezzetli yemeklerle yetinmiştik. Siz giderseniz, nasıl olduğunu bana da yazın. EUR Palasport, B metro hattının en son durağından bir önceki durak. Hemen metrodan çıktığınızda gölü göreceksiniz.

*My Melange

Mehtap hanımla nasıl tanıştığımızı da anlatacağım, Bucatino'yu anlatırken.. Hayat "tesadüf"lerle dolu hakikaten.. :)

Bir de hazır buralardayken Roma'nın kedileriyle ünlü Largo di Torre Argentina'ya yürüyün. Bu blogun dediğine göre, Moussolini kedilerden nefret edermiş ve onun bu yaklaşımına protesto olsun diye burada kedilere ayrıcalıklı davranılıyormuş.

E buraya kadar gelmişken Trastevere'ye DE gidin bari. :) Hem 8 no'lu tramvaya bindiğinizde hemen önünde inersiniz yani. 3. ya da 4. durak Trastevere'deki Piazza di Santa Maria'ya en yakın olan duraktı yanlış hatırlamıyorsam. Burada inip iç tarafa doğru yürüyeceksiniz. Eğer hala Roma'da yürümekten ayaklarınız kopmadıysa buraya nehri köprüden geçerek de gidebilirsiniz. :)

Trastevere'de görülecek çok mühim yerler yok ama gece hayatı çok hareketli. Çok güzel mini mini barlar, restoranlar var. Fiyatlar da Campo Dei Fiori gibi "ünlü" meydanlardaki restoranlardan çok daha ekonomik üstelik. Dönüş kolay. Tramvayda indiğiniz yerin karşı tarafına geçin, bi otobüse atlayın, olsun bitsin. :)

Roma'da buralara gidip yapamadıklarım: Yahudi Getto'suna gidemedim; çok ilginç bir yermiş, köprünün oralarda nehir manzaralı bir yerde yemek yiyemedim; nehrin ortasındaki Isolo Tiberi'ye gidemedim. Artık onlar da bir dahaki sefere. Roma'ya bir ziyaret, asla yetmezzz! :)

Çok az bölge kaldı.. En son yazıda da yemekler olacak.. Yarın Piazza di Spagna'dayızzz.. :)

İtalya Notları 5 - Gezilecek Görülecek Yerler -PİAZZA DELLA ROTONDA

2011-09-23T14:35:00.000+03:00

Roma'da gezerken en çok hoşunuza gidecek şeylerden biri görülecek pek çok yerin birbirine yürüme mesafesinde olmasıdır. Mesela Barberini metro durağından çıkınca 5-10 dakikada kendinizi ispanyol merdivenlerinde bulabilirsiniz veya ünlü 4 çeşmeyi görebilirsiniz, onları da yakında diğer yazılarda bulacaksınız ama bugünlük Piazza della Rotonda ve çevresinde görülecek yerlerden bahsedelim.

Mesela Marcus Aurelius Sütunu.. İ.S. 180 yılında Marcus Aurelius'un kazanmış olduğu bir zafer anısına yapılmış. 30 metre uzunluğundaki ihtişamlı sütunun üzerindeki rölyefleri inceleyebilirsiniz. Hemen sütunun dibinde ünlü Caffe Giolitti'ye giden bir ok göreceksiniz; dilerseniz oraya gidip tatlı bir mola verebilirsiniz. :) Ama gezmeye daha yeni başladınız. Biraz daha yürüyüp dondurmayı hakedin derim. ;)

Montecitorio Dikilitaşı.. Arkasındaki bina Bernini tarafından çizilmiş. Çok yetenekli adammış rahmetli. İleride bahsedeceğim; Galerie Borghese Müzesi'nde gördüğümüz heykellerinden sonra adama hayran olmamak mümkün değil. Bu gördüğünüz dikilitaş, zamanında devasa bir güneş saatinin parçası imiş. İ.Ö. 50 yılında yapılmış; dile kolay.

Gelelim Sant'Ignazio Meydanına ve Sant'Ignazio di Loyola Kilisesi'ne.. Bu meydanda bulunan kilisenin özelliği, kilisenin tepesine kubbe yerine tavana göz yanıltıcı bir perspektif kullanılarak kubbe resmi yapılmış olmasıdır. Enteresan bir yapı; içeri girip bir bakın derim. Benim fotoğrafını çektiğim tavandaki resimler de aslında çok etkileyici ama karanlık kilise ortamında anca bu kadar oluyor. Kubbeyi de, siz kendiniz görün artık; benim makinede kara delik gibi çıkmış. :)

Hadrianus Tapınağı ise İ.S. 145 yılında yapılmış; 17. yüzyılda bir binayla birleştirilmiş. Şu anda burada Roma borsası bulunuyormuş. Etraftaki karizmatik takım elbiseli adam popülasyonundan anlamam gerekirdi!

Vee geliyoruz Pantheon'a.. Bu yapıyı kesinlikle görmelisiniz! Kitaptan alıntı yapıyorum: "Pantheon bütün tanrıların tapınağı olarak bilinir. Tapınağın tek ışık kaynağı tepedeki deliktir. Bu Roma mühendislik harikasının kökleri İ.S. 118'lere kadar uzanır."

Buralarda dolaşırken bir de gene kıymetli insan, değerli sanatçı Bernini'nin egzotik fil heykelini görün. Biz oralaradayken onarımdaydı. Bu fotoğraf planetware.com'dan.

Bütün buraları gördünüz mü? O zaman şimdi Giolitti'ye geçebilirsiniz. Ben kavunlu ve şeftalili dondurma almıştım. Bir mini kase 2.5 euro ama tadı harika! (Tüm dondurmacılarda en mini kase 2.5 euro. Külahta alırsanız daha uygun ama dondurma genelde sıcaktan hemen eriyip kolunuza kadar akıyor; en iyisi kasede almak.) Tam sevdiğim gibi; meyveli dondurmalar sütlü değil, sorbe gibi. Mmmmm.. Şimdi orada olmak vardı. Onun yerine Ankara'nın gri gökyüzüne bakarak çay içiyorum şimdi.

Bu sene çok denize giremedim ama gene de yaz bittiği için pek üzülmüyorum.. Sonbaharı da özlüyorum ben.

Gel bakalım sonbahar, tüm grilerin, sarıların ve hüznünle birlikte..

Haftasonunda İtalya yazılarına ara veriyor ve herkese güzel bir haftasonu diliyorum. :)

İtalya Notları 4 - Gezilecek Görülecek Yerler - COLOSSEUM-FORUM-PALATINO

2011-09-22T12:30:00.001+03:00

Roma'ya gelip Colosseo'yu görmemek olmaz! Mutlaka görmelisiniz. Colosseo'yu ilk gördüğümde günlerden 6 Eylül'dü. Roma'da genel grev vardı. Metro çalışmadığı için San Giovanni'den çıkıp okula yürümeye ve bu arada görülmesi gereken yerleri kitaptan bulmaya çalışıyordum. Takıldım grev alayına, geldim Colosseo'nun önüne..

İ.S. 72 yılında yaptırılmış olan bu amfiteatr çok görkemli bir yapı. Zaman içinde çok yağmalanmış ama bu haliyle bile ihtişamlı.

Etrafı günün her saatinde çok kalabalık.

Çakma gladyatörlerle fotoğraf çektirmeden mutlaka pazarlık yapmalısınız diyor kitap! Ben çektirmedim; fiyat konusunda bir şey diyemeyeceğim. Ama heralde maksimum 5 euroda anlaşmayı denerdim amcayla.

Evlenen pek çok çift burada da fotoğraf çektiriyor. :)

Biz Esrayla benim ikinci haftamda gittik Colosseo'ya. Giriş 11 euro veya 12 euroydu galiba. Ve sabah 10 gibi gittiğimiz için sadece 10-15 dakika sıra bekledik. Ama daha önceki yazılardan da hatırlarsınız, Roma Pass'ımız olsaydı hiç sıra beklemeyecektik. Gişeden aldığınız biletle Colosseo-Roma Forumu ve Palatino bölgesini ziyaret edebiliyorsunuz. Ve adamlar sizin de insan olduğunuzu ve sıcağın alnında bütün o yerleri gezmeyi bitiremeyeceğinizi bildikleri için biletleri 2 günlük yapmışlar. Biz de 2 sabahta gezdik buraları.

Colosseo'nun hemen yanında Constantinus Zafer takı var. Constantinus'un kazandığı bir zafer anısına İ.S. 315 yılında yapılmış. Genelde taklar zafer ve kutlamalar için yaptırılıyormuş.

Aynı bizim memleketteki gibi, burada da toprağı biraz eşelendin mi, tarih çıkıyor altından.. Kazılar hala devam ediyor.

Gelelim Colosseo'nun kendisine. Biz gezimize buradan başladık. Zamanında kanlı dövüşlere sahne olan bu muhteşem yapının altında bulunan hayvan ahırları yakın zamanda gün yüzüne çıkarılmış. "Bi Spartacus izleyeyim gene" hissi yaratıyor insanda. Bu bölmelerin üstünde dövüşlerin yapıldığı platform bulunuyormuş eskiden.

İşte birazdan sıcaktan eriyeceği gerçeğinden habersiz, mutlu bir turist.. :)

E bu kadar dolaşıp "Abi adamlar yapmış.." yorumunu yaptık tabi biz de.. :))) 55.000 kişilik kapasitesi olan Colosseum, kalabalıkların 10 dakikada yerlerine oturmalarını sağlayacak şekilde tasarlanmış. Vay be! Biz Ankara Arena'ya girip de çıkana kadar anamız ağlıyo! İmparator Melihus Gökçekus duy sesimizi!

Colosseum'dan sonra Forum'a gitmenizi tavsiye ederim. "Çünkü Palatino çok sıkıcıaaa" diye sığ bir yorum yapayım. Ama o sıcakta bi zamanlar ne olduğunu anlayamadığınız harabelerde dolaşmak da bi yerden sonra kabak tadı veriyo, napıyim. Bana sorarsanız enerjinizi Colosseum'dan sonra Roma Forumu'nda harcayın derim. Eminim Forum'da da görmediğimiz pek çok şey vardır; arzu edenler, daha ayrıntılı gezebilir. Biz neler gördük?

Satürn Tapınağı mesela.. Teee İ.Ö. 42 yılından kalma. Adından da anlaşılacağı gibi Satürn'e adanmış. İtalya'nın mitolojik tanrı kralı olan Satürn'ün hüküm sürdüğü Altın Çağ'da, köleliğin, özel mülkün, suçun ve savaşın ortadan kalktığı söylenirmiş.

Foruma genel bakış

Septimus Severus Zafer Takı.. İ.S. 203 yılından kalma. Kemerdeki yazıtta Septimius ve iki oğlu; Caracalla ve Geta da varmış. Ama Caracalla tahta çıktıktan sonra kardeşini öldürtmüş ve kardeşinin adını sildirmiş. İnsanoğlu her çağda, her millette aynı işte.. Bu arada Caracalla Hamamlarına gidemedik; bayağı iyi korunmuş bir alanmış; ilgilenirseniz; o da Forum'un içinde yer alıyor sanırım ama biletleri ayrı satılıyor bildiğim kadarıyla.

Daha nice bazilikalar, kalıntılar felan işte.. Artık gerisini de siz görün, hepsini anlatıp hevesinizi kaçırmayayım veya sizi kaçırtmayayım. ;)

Dediğim gibi, Palatino genelde ne olduğu bir türlü anlaşılamayan kalıntılarla dolu. En değerli ve en çok turistin üşüştüğü yer İmparator Augustus'a ve eşi Livia'ya ait imparatorluk sarayları. Aslında pek saraylık bir hali yok Augustus'un evinin ama iki katlık bölümünün hala yerinde duruyor olması takdire şayan. Ayrıca hala freskleri seçilebilen odalar da görülebilir.

Sonracığımaaaa.. Stadyum kalıntıları var. Bende stadyumun bir fotoğrafı var ama neredeyse stadyumun üçte ikisini ben kaplamışım, o yüzden buraya koymayayım dedim. :)

Palatino'da Palatino Müzesi var. Yabancı olduğunuz şeyler yok, bol bol heykel, bol bol büst.. Bir girin bakın derim. Kimbilir daha neler var-dı Palatino'da.. Ama artık bizde hal kalmadığı için ve bir süre sonra her şey birbirine sinir edici biçimde benzemeye başladığı için, kaçarcasına çıktık Palatino'dan.

Aaa bir püf size: Diyelim ki Colosseum'a geç gittiniz. Roma Pass'ınız yok. Sonunun nerede bittiği belli olmayan bir sıra var. O zaman Palatino'nun girişine yürüyün; orada Colosseum'a kıyasla daha az sıra oluyor (genelde) oradan kombine biletinizi alabilirsiniz.

Hadi bakalım yavaş yavaş kiliselere, dikilitaşlara, çeşmelere geliyoruz.. Yarın Piazza Della Rotonda'da gördüklerimizi okuyabilirsiniz..

İtalya Notları 3 - Gezilecek Görülecek Yerler - CAPITOLINO BÖLGESİ

2011-09-21T11:52:00.004+03:00

Roma'yı gördükten sonra "bu topraklardan modacı çıkmasa şaşardım zaten" dersiniz. Yani bu kadar görüntü ve estetik zenginliği içinde odun bile olsa, göz zevki gelişir. Sokaklarda yürürken yurdum insanı görmedim mi gördüm ama jilet gibi takım elbiseli iş adamları, çok şık kadınlar da gördüm. En çok dikkatimi çeken şey ise italyanların rengarenk çerçeveli, tarz gözlükleri ve gerçekten çok kaliteli duran ayakkabılarıydı. İtalyan ayakkabılarının yanına pek yaklaşılmıyordu ama buradan kendime renkli bir gözlük almayı kafaya koydum. :P

Efendim, ne diyordum.. Roma'nın her köşesi dantel gibi işlenmiş çeşmelerle, saraylarla, heykellerle dolu. Hangi birini diyeyim..Diyeceğim diyeceğim, merak etmeyin, de, o kadar çok görülecek yer var ki, hepsini tek bir yazıya sığdıramadım. Gezilecek, görülecek yerleri bir kaç yazıda okuyacaksınız artık.

Öncelikle, Dost Yayınevinden aldığım Roma konulu kitap bu konuda muhteşem bir rehber oldu bana gezerken. Rehberden gaza gelerek Esra'yla Trastevere'deki ünlü Big Mama caz kulübünü aradık ve yerinde yeller estiğini gördük ama genel olarak, rehberde yer alan bilgilere güvenebilirsiniz. Tabi ki mekanlar açılabilir kapanabilir; metro istasyonlarının işleyiş saatleri değişebilir ama şuna güvenin; Roma'da en çok kullanacağınız şeylerden birincisi harita. (Zaten herkes elinde bi harita aval aval etrafına bakıyor Roma'da.. Herkes aynı durumda olacak, endişe etmeyin. :)) Her yerde bulabileceğiniz Roma haritasında merkez dışında diğer sokaklar yok. (Roma Pass aldığınızda verilen kit içinde de bir harita varmış; ben Roma Pass almadım; o yüzden o harita konusunda yorum yapamayacağım.) Ama bu rehberde sokakları, meydanları en ayrıntılı biçimde görebilirsiniz. Roma çok eski bir şehir olduğu için ve sanırım özen gösteriliyor bu konuya, caddelerin isimlerinde hiç bir değişiklik olmuyor. Yani Ankara'daki gibi bi sabah kalktığınızda 40 senelik 7. Cadde'ye "bundan sonra Aşkaabat diyeceksiniz ulen!" gibi değişikliklerle karşılaşmıyor Romalılar. Veya "Bangabandhu Şeyh Mucibur Rahman Bulvarı" gibi abuk subuk cadde isimleri yok, gayet rahatça okuyabilirsiniz. :)

Efenim gezme konusunda, Roma Pass konusuna parnak basmak isterim. Roma Pass bir kart. 3 günlük tüm ulaşımınızı ve ilk 2 müze girişinizi ücretsiz yapabiliyorsunuz. 25 euro. Ama zaten müze girişleri genellikle 11-13 euro civarında. Yani müze meraklısı değilim diyorsanız almayın. Sadece iki müze gezmek istiyorsanız ve 3-4 günlüğüne Roma'da olacaksınız, Roma Pass mantıklı bir seçenek. Roma Pass'la bir çok müzeye indirimli giriliyor. Ayrıca Roma Pass'lılar Colosseo'da sıra beklemiyor. Ama eliniz mahkum, Vatikan'da her yerde sıra bekleyeceksiniz. Roma Pass sizi kurtaramaz. Roma Pass'ı pek çok büfede, tren istasyonunda bulabilirsiniz. Sanırım müzelere giriş yapılırken de alınabiliyor; ama emin değilim, sorun soruşturun.

Ben Roma'yı rehberde gösterildiği gibi bölge bölge gezdim. Hepsini gezemedim ama en göze çarpan yerlerini gördüm diye düşünüyorum. İşte ilk bölgemiz geliyor: Capitolino. Colosseo'nun hemen arka tarafı. Roma'da görülmesi gereken her yer birbirine yakın; endişelenmeyin.

Capitolino Bölgesi'ne Gitmişken Aradan Çıkarabileceğiniz Birbirine Yakın Müzeler, Mekanlar, Meydanlar:

1. Vittorio Emanuele Anıtı - Piazza Venezia

Bu gördüğünüz ihtişamlı beyaz bina İtalya'yı birleştiren ilk kral II. Vittorio Emanuele'ye adanmış bir anıt. İçinde İtalya'nın eski bayrakları, asker kıyafetleri, Vittorio'nun heykelleri felan var. Bana göre, görülmeye değer pek bir şey yok. Sadece çok güzel bir bina. Yukarıya çıkıldığında da hoş bir manzarası var. Giriş ücretsiz. İtalyanlar pek sempati duymuyomuş bu binaya. Bu da gereksiz bir detay. :)

Bu da anıtın yanından çekilmiş Piazza Venezia'nın bir bölümü.

2. Roma Blokları

2000 yıl önce yoksul romalıların yaşadığı büyük apartman bloklarından bir kalıntı. Hemen Vittorio Emanuele anıtının yanında duruyorlar.

3. Aracoeli Merdiveni

Şimdi biraz daha yukarı çıkalım. Karşınıza Santa Maria in Aracoeli kilisesinin merdivenleri çıkacak. 6. yüzyıldan kalma kilisenin önünde bulunan merdivenler bir zamanlar siyasi tartışmaların yapıldığı bir yermiş. Merdivenleri dizlerinizin üzerinde tırmanırsanız milli piyangoyu kazanacağınız söyleniyormuş; kitabın yalançısıyım! :)

4. Capitolino Müzeleri

Merdivenin hemen yanından Capitolino Müzelerine çıkan merdivenleri göreceksiniz. Capitolino müzeleri, Roma'da gezdiğim en güzel müzelerdi sanırım. 2 bölümden oluşuyor: Palazzo Nuovo ve Palazzo dei Conservatori. Roma İmparatorluğu'nun çok eski dönemlerinden başlıyor koleksiyon, tee ortaçağdan, 1500'lü senelere kadar uzanıyor. Bakın neler görmüşüm? :)

Michelangelo'nun yapıtı Piazza del Campidoglio.

Ölen Galyalı..

Teee İsadan önce kalma bir "güle güle git, güle güle gel" işareti. Evlerin önünde dururmuş. :)

Mars ve Venüs heykelleri. (Buradaki pek çok heykel Yunan heykellerin Roma'da yapılmış kopyaları) Kadın gene koruyucu kollayıcı, erkek gene, bildiğiniz gibi, her şey ortada zaten. :))))

Roma'yı kurdukları rivayet edilen Romus ve Romulus'u besleyen dişi kurt..

Amor ve Psyche..

*Yarın yeni bir bölge...

İtalya Notları 2 - Roma'da Konaklama

2011-09-20T08:30:00.000+03:00

Ah ah Roma'da yaşamak iyi hoş da, konaklayacak yer bulma süreci biraz sancılı olabiliyor. Şimdi şunu bilerek yola çıkalım; Roma pahalı bir şehir, bir de turistten şehir vergisi alıyorlar; +3 euro (her gün için), onu ekleyin. Oteller bu vergiyi fiyata yansıtıyorlardır diye tahmin ediyorum ama tam emin değilim; siz gene de bir sorun.

Sayısız Bed&Breakfast var, otel var.. Hangisini seçmeli? Hangi bölgede seçmeli? Bunları düşüne düşüne bir süre sonra beyniniz almıyo zaten okuduklarınızı. Ben hiç otelde kalmayı düşünmedim; çünkü bed&breakfast'ta kalsam da kahvaltı edip uyumaya gidicektim, otelde kalsam da.. Dolayısıyla, en düşük 60-70 eurodan başlayan otel seçeneğini eledim ve kendime iyi bir bed&breakfast aramaya başladım. Sabah sabah kendime kahvaltı edecek yer bulma veya yiyecek hazırlama derdim olmasın istedim. Apart bir daire tutmayı da düşünmedim; çünkü apartlar 4-5 kişi gidildiğinde çok ekonomik oluyor; tek kişi olunca her yer pahalı anasını satem.

Roma'da oda kiralayabileceğiniz siteler de var, "oda arıyorum" mesajı yazabileceğiniz web siteleri de mevcut. Mesela gördüğünüz oda kiralanacak sitedeki emlakçı bayanla çok mesajlaştım. Çok yardımcı oluyor hakkaten. Benim bütçem nispeten kısıtlı olduğu için bana diğer kız öğrencilerle paylaşabileceğim odalar da buldu. Genelde geceliği 30-35 euro civarındaydı Ama birlikte yaşayacağım insanları tanımadığım için, ortak banyo kullanmak istemediğim için ve sinirimi bozacak hiçbirşey yaşamak istemediğim için başkasıyla oda paylaşmaktan vazgeçtim. "Ulen kaç kere 2 haftalığına Roma'da yaşıycan, boşver rahat rahat duşunu al" dedim kendi kendime! :))

"Oda arıyorum" ilanı vermeyi de denedim. Bir kızcağız ulaştı bana sonradan ama ben çoktan kendime yer ayarlamıştım.

Kendime koyduğum hedef en fazla geceliği 50 euro olan B&B'lerdi. Roma'nın en popüler dönemlerinden biri olan Eylül başında gittiğim için biraz umutsuzdum. Amaaa ben bilgisayar ekranına küçük emrah gibi bakarken, Gamzeciğim Housetrip'den bana Alice's Bed & Breakfast'ı buldu! :) Sezonda gitmeme rağmen şehir vergisi dahil 43 euroydu. Hemen talip oldum. Boş yer de varmış, artık "o mu, bu mu, bu çok leş duruyo, ay bu çok pahalı" muhabbetine noktayı koyarak ödememi yaptım.

Bir püf: Housetrip'in servis ücreti Tripadvisor'dan fazlaymış! 18 euro gibi bi hizmet bedeli aldılar, bilemedim ah bilemeeeedim! Ben ettim, siz etmeyin. :P Bulduğunuz otelin/ b&b'nin başka sitelerde de olup olmadığına bakın.

Bir kaç not daha: Agropoli'de ziyaretine gittiğim Chiara'cığım bana Colosseo, Vatikan ve Termini taraflarında kalmamam gerektiğini söyledi. Ben de Chiara'nın tavsiyeleri üzerine Piramide, San Giovanni ve San Paolo taraflarında B&B baktım. Alice's Bed & Breakfast da San Giovanni'deydi. Benim için biçilmiş kaftandı. Mahalle tamamen italyan ailelerin yaşadığı, sakin ve huzurlu bir bölgeydi. Gecenin 11'inde bile rahat rahat dolaşabiliyordum. Bölgede çok hoş restoranlar vardı. A hattı metrosunun 21:00'de kapanması ve kaldığım yerin metro durağına 10-15 dakika yürüme mesafesinde olması bazen ayacıklarımı zorlasa da, şikayet edecek bir durumum yoktu, zaten sitesinde yazıyordu, bilerek gittim neticede.

Colosseo ve Vatikan bölgelerini akşam hiç görmedim ama Termini'de neden kalmamam gerektiğini gördüm, tecrübe ettim. Her turistin düştüğü hata: "termini iyiymiş ya, aman tren istasyonuna, metroya, otobüs durağına yakın olsun, burda kalalım". Yok işte öyle değil, akşam tek başınıza rahat yürüyebileceğiniz bir yer değil Termini tarafı. Şimdi burada ayrımcılık yapmak istemem ama bir süre sonra etrafı hiç tekin görünmeyen Afrikalı amcalar ve evsizler basıyor. Bir sürü laf yiyorsunuz; korkuyorsunuz kısaca. Bir de benim kurstan arkadaşım Martina, Termini taraflarında Stella's House diye leş bir yerde kalıyordu. İnternet yok, klima yok, buzdolabı yok, ortak duş, kadının döküntüleri arasında bir kaç yatak, Martina'nın kaybolan yüzüğü, sabahki hazır kahve ve soğuk, pörsümüş cornettolar. Cornetto kuruvasan gibi tatlı bir pastane ürünü, italyanlar genelde cornettoyla güne başlıyorlar; daha konuşacağız yeme içme konularını ;).. Bi kere de Martinalara gitmiştik, asansörün kapısını açık bırakmışız, kadın bi fırçaladı bizi.. Bu ne ya. Hiç işim olmaz seninle Stella!

Daha ne diyim. İnternette böyle görünüyorsa, gerçek hayatta daha beterdir, bunu unutmayın.

İşte benim odam

Odamda televizyonum ve klimam, kaldığım dairenin holüne bakan, bana ait bir banyom, 24 saat internetim, sıcak suyum vardı. Odam her zaman çok temizdi. Ortak mutfakta her şey vardı, her tür tabak çanaktan, buzdolabına kadar... Şimdiiii gelelim can sıkıcı detaylara.. Odamın kapısı sadece içten kitlenebiliyordu. Dıştan kitleyemiyordum. Dolayısıyla komik bir şekilde pasaportumu ve notebook'umu banyoya kitliyodum evden çıkarken. (yaramazlık yaptıkları için. :))))) Sifon sistemi aşırı derecede sesli çalışıyordu! Yani tuvalete her gidişimi duymuştur yan odadakiler. :) Ama bu galiba genel bir problem; Esra da Cavour'da bir B&B'de kaldı; onun da sifonu çok sesli çalışıyormuş. Bir de yanımda kalan odada ilk hafta çok tatlı bir ingiliz çift, sonraki 4 gün ise çok garip kanadalı yaşlı bi çift kaldı. Bir gün sabah kalktım. Kendime sandviç yapıcam. Çok güzel peynirler almışım, jambonum var, barillanın pesto sosunu ekmeğe sürücem.. Nam nam.. Ana dolabı bi açtım. Benim jambon yok, peynirim de bi köşeye atılmış. İkisi de poşette duruyodu; poşet de yok. Haydaaa! Giuseppe'ye (ev sahibi) gittim. Dedim böyle böyle.. Adamcağız şaştı kaldı; özür diledi falan. O sırada yaşlı çiftin amca olanı geldi. "Ben yemedim" dedi. Karısına sordu; kadın "ben de yemedim" dedi. Kendimden şüphe edicektim valla. Bildiğin, hısır hısır yemişler jambonumu, "yimedik vallaa" diyolar. Neyse.. "Eyvallah , dediğiniz gibi olsun" dedim ama şizofren miyim len ben diye bi düşünmedim değil. Ertesi gün evden ayrılırken "evet yidik aslında" demişler.. Yaşınızdan utanın len. Madem yedin, "kusra bakmayın, yimişiz" deyin gitsin. İşte başkalarıyla bi evi paylaşırken böyle abuk durumlar da olabiliyo. Onun dışında hiç bir terslik yaşamadım ev sahibim tarafından. Çok güleryüzlüydü ve her konuda da yardımcı oldu Ayrıca kahvaltıyı evde değil, yakındaki bir fırında ediyordum; taptazecik kahve ve harika mamalar eşliğinde. Her gün için bir fişim vardı, mottomuz "bi alışveriş, bi fiş"ti. Nitekim 2 haftada maşşallah 2 kilo alıp gelmişim. Vericiz pek yakında. Mama fotoları pek pek yakında! :P

Kaldığım sokak! :)

Odamın en güzel taraflarından biri Roma'daki binalarda çok sık görülen, apartmanın iç odalarının baktığı bir bahçeyi görmesiydi. Her sabah bizim binada yaşayan biri kah opera kah beatles çalıyordu.. Her sabah bu şekilde uyandığınızı düşünsenize.. Ben arada sırada yandaki yaşlı çiftin sifon sesine uyanıyodum ama olsun, tatil bitti, Ankara'ya döndüm ya, hep güzel şeyleri hatırlamak lazım. Ne güzel di mi? :)

İtalya Notları 1 - İtalya'da ve Roma'da ulaşım

2011-09-19T16:05:00.000+03:00

Evet, italya fatihi döndü! :)

Unutulmayacak bir tecrübe oldu benim için. :)

1 haftalık tatillerimin her gününü yazdığım yazılarım oldu ama artık 2 haftanın her gününü yazmanın da bir alemi yok, ben size başlıklar halinde İtalya tecrübelerimi anlatayım diyorum. Merak ettiğiniz başka bir şeyler olursa, elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım.

İtalya'da ulaşım konusu üzerinde durulası bir konu. Neden? Bir kere İtalya'nın bir Akdeniz ülkesi olduğunu, dolayısıyla insanların biraz gevşek olabileceğini, İtalya'da sık sık grev yapıldığını ve İtalya'ya binlerce turistin akın ettiğini, bu sebeple işlerin aksayabileceğini unutmayın.

Misal ben.. Uçağım 13:40'ta İtalya topraklarına indiğinde, Fiumicino havaalanından Termini tren istasyonuna ulaşımımın çok kolay ve belirtilen saatler dahilinde gerçekleşeceğini zannediyordum, zannetmemeliymişim.

Uçak 13:40'ta iner. Uçaktan çıkış bi 15 dakika alır. Olur sana saat 14:00. (Kahramanımız 16:00 trenine yetişmek amacındadır.) Fiumicino çok geniş bir havaalanı olmasına karşın bagaj alımı tamamen bir kaostur. Information desklerde birilerini bulmanız güç olabilir, 18-20 adet bagaj bandında kendi uçuşunuzu aramak zorunda kalabilirsiniz. (Hele bir de benim gibi Pegasus'la seyahat ediyorsanız, Fiumicino'nun en ücra yerlerinde check in yaptırmaya ve beklemeye hazır olun.) Olur size saat 14:30. Internette görmüş olduğu 14:38 ve 15:08 Leonardo Express trenlerinden birini yakalamak isteyen kahramanımız, bavulunu zamanında alamaz ve 15:08 trenine bilet almak zorunda kalır. Her yerde görebileceğiniz elektronik bilet makinelerinden (biglietteria) bilet almak çok kolay, hiç insanların durduğu gişelerden almaya kalkmayın, hem çok sıra var, hem de makineden almak çok daha pratik (ve ekonomik oluyor demişlerdi, 1 euro daha fazla ödüyormuşsunuz diğer türlü).

*Fiumicino fotoları wikipedia ve tropicalisland.de'den..

15:08 trenine yerleşen kahramanımız, trenin 15:15 de kalkması üzerine 15:55'te Termini'ye varır ve o panikle tabi ki 16:00 Agropoli trenine yetişemez ve 18:00 trenine bilet alır.

Şimdiiiii.. Can alıcı bir konu: bilet alırken hemen bu blog yazarı gibi ilk şıkkı işaretlemeyin, alttaki şıklara da bakın. Mesela promosyonel biletlere! Hani bir kaç gün sonrasına bilet alacaksanız, değişimi yapılamayan bu biletleri almak belki mantıklı gelmeyebilir ama o gün, ertesi gün veya 2 saat sonra trene binecekseniz promosyonel bilet seçeneğine bir tıklatın, bir bakın. Normal bilet fiyatıyla aynı da çıkabilir ama deneyin gene de. Ailece seyahat edenler için de uygun tarifeler olabiliyor, ayrıca esnek biletler var (ama bu biletler esnek oldukları kadar, kazıklar da).. Ama siz gene de bakın. Ne olur ne olmaz.

Diyelim ki biletinizi aldınız, yanlış yere almışsınız. Biletinizi makineden değiştirebilir ve yeniden bastırabilirsiniz. Ama sadece bir kereliğine! Örnek: İçimiz Floranda'dan bayıldığı için Roma'ya erken dönmek istemiştik, arkadaşım biletini daha önceden bir kere değiştirmiş olduğu için değişiklik yapamadı. Akşama kadar Floransa'da süründük.

Floransa'ya ulaşım hakkında not: Direk Firenze yazan istasyona değil, Santa Maria Novella yazan durağa bilet alın; böylece tam merkezdeki tren istasyonunda inebilirsiniz.

Neyse.. Nerede kalmıştık? Her ne kadar Leonardo Express zamanında kalkamamışsa da, büyük şehirler arasında işleyen trenler (intercity deniyor sanırsam) çok düzenli, temiz ve dakik, müsterih olun. Asıl macera küçük şehirler arasında işleyen "regionali" (bölgesel) trenlere binince başlıyor. Mesela ben Salerno'da inip küçük bir sahil kasabası olan Agropoli'ye giderken trenin nereden kalkacağını tamamen insanlara sorarak öğrendim; çünkü Agropoli treninin nereden kalkacağı yazmıyordu! Herkesle birlikte kaz gibi bekledim treni. Sonra da bismillah deyip bindim valla.

İtalyanlar hakkında bir not: Çok yardımcı oluyorlar. Her konuda. Ama özellikle ulaşım konusunda. Kurduğum şapşal cümlelerden ve giydiğim kocaman yürüyüş ayakkabılarından turist olduğum anlaşıldığı için, yer tarif ederken "ingilizce de anlatabilirim" diyenler bile oldu ve genelde güleryüzlüler. Agropoli'ye akşamın karanlığında gidene kadar trenin durduğu hiç bir istasyonda isim yazmayışı ve benim kalp krizi geçirmeme ramak kalması üzerine italyan bir amca, her istasyonda benim için inip Agropoli'ye gelip gelmediğimize baktı. Sağolsun valla. Kısaca çok yardımcılar.

Trenler hakkında bir not daha: Peronların yakınında duran sarı kutulara biletinizi sokarak, biletinizi kullandığınızı belgelemeniz lazım. Bazı biletlerin üzerinde mesela "15 Eylül-19 Kasım arasında geçerlidir" gibi ibareler bulunabiliyor. Biletinizi ne zaman kullandığınızı belgelemeniz önemli.

Trenlerde biletler hep kontrol ediliyor. Biletinizi yamacınızda bulundurun. Biletinizi makinelere basmamışsanız bile, kontrolörler biletinizi deliyor. Trene binmeden unutursanız, panik olmayın.

Pazar günleri aynı Yunanistan'da olduğu gibi neredeyse kimse çalışmıyor. Dolayısıyla benim yaptığım gibi bilet almayı Pazar gününe bırakmayın! Büyük şehirlerde gişede çalışan birilerini bulabilirsiniz, bilet alacak makine bulabilirsiniz ama küçük şehirlerde ne memur, ne makine olmayabilir. Netekim olmuyor. Küçük trenlerde ayakta, havalandırmasız ve tuvalet kokuları içinde seyahat etmeniz de çok mümkün! Yaani "ay Avrupa bi başka yaa" denebilecek bir durum yaşanmıyor bu trenlerde. Hazırlıklı olun.

Efendim gelelim Roma'daki ulaşım durumuna.. Şimdi Roma'da otobüsler de bol, metro durakları da..

Roma'da iki tane metro hattı var; A ve B. C de yapım aşamasında. A hattı Pazar ve hafta içleri 05:00-21:00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 05:00-01:30 saatleri arasında çalışıyor. B Hattı Pazar ve hafta içleri 05:00-23:30 saatleri arasında, Cumartesi günleri 05:00-01:30 saatleri arasında çalışıyor. Termini tren istasyonu hem metro hatlarının birleşme noktası, hem de çoğu otobüsün kalkış ve varış noktası. Ben evim A hattında olduğu için 21:00'den sonra otobüse biniyordum Termini'den. Vızır vızır da otobüs çalışıyor. Otobüste bilet basma zorunluluğu yok. Biraz amme hizmetine dönmüş Roma'da otobüsler, bana öyle geldi. Durakta binip kendi durağınızda iniyorsunuz, hiç bişey de olmuyor. Ama yakalarlarsa ne yaparlar orasını bilemem. Ama bazı otobüslerde ve tramvaylarda bilet makineleri var, vicdanı olan oradan biletini alıyor ve basıyor.

Metrolardan bilet basmadan geçemezsiniz. 72 dakikalık bilet 1 euro, 24 saatlik bilet 4 euro, 3 günlük bilet 11 euro, 1 haftalık bilet 16 euro. Bu biletle otobüse de, metroya da, tramvaya da binebilirsiniz. A hattı biraz daha temiz gibi, B hattı hafif grafittili ve Harlem tadında. :) Roma'da da Atina'da olduğu gibi graffiti çok. Bu Avrupa'ya özgü bir şey galiba.

Metrolarda da gecikmeler sık sık yaşanabiliyor. Çok dolu olabiliyor. Bazen, hele bir de gelen son metroysa falan, kendinizi önünüzde duran insan kitlesine monte etmek zorunda kalabiliyorsunuz. Bir de Roma'da o kadar çok turist var ki, herhangi bir toplu taşıma aracının bu kadar insanı kaldırması hakikaten zor. Adamlara bir yerde hak vermek lazım. Durmak bilmeyen bir insan trafiği var Roma'da.

Ulaşımla ilgili başka bir not: Bazen adamların tepesi atıyor, grev yapıyorlar, ulaşım felç oluyor tabi. Misal, 6 Eylül'de genel grev vardı; hem otobüsler hem de metro 17:00'ye kadar çalışmadı. Roma'da sık sık yapacağınız bir şey yapacaksınız o zaman: Yürüyeceksiniz.

Gece geç saatte metroya binilmesini önermiyordu kimse. Ben de o yüzden hep otobüslere bindim akşam 10'dan sonra. MA1, A hattındaki metro duraklarının yakınından geçiyor, MB1, B hattındaki metro duraklarının yakınından.. Otobüs sistemi çok güzel işliyor. Bir de Roma, Ankara gibi insanların (ve itiraf ediyorum ben de öyleyim bazen) tavuk gibi 10'da yattığı bir şehir değil, İstanbul gibi her saat yaşayan bir şehir; her zaman otobüste sizin gibi "acaba doğru otobüste miyim? yok canıııım doğrudur kesin. öyle yazıyodu ama durakta. nasıl anlayacağım geldiğimi, böhühee" gibi kaygılı ifadelerle etrafa melül melül bakan turistler oluyor; kendinizi hiç yalnız hissetmiyorsunuz oralarda. :)

Ben San Giovanni bölgesinde yaşıyordum. Termini'den bindiğim otobüsler 360 (ana cadde - Magna Grecia'dan geçiyor), 16 ve MA1'di. 16 ve MA1 sadece metro istasyonunun yakınından geçiyordu, sonrası tabanway.

Tramvaya bir kaç kez bindim; Trastevere'ye gitmek için.. O da aynı otobüs gibi işliyor. Rahatça kullanabilirsiniz. Trasteevere'ye gitmek için 8 no'lu tramvaya binmeniz lazım.

Taksilere gelinceee.. Termini'nin önünden binerseniz, hiç problem değil; taksimetresi var, beyaz ticari taksi. Ama şehir içinde bir yerlerden taksi çevirirseniz, ne kadar güvenilir olur, bilemiyorum. Ben ilk geldiğim gece taksiye bindim bir tek. Taksimetre 5,30 veya 5,60 euro'dan açılıyor; şimdi hatırlayamadım. Hiç de dolaştırmadı. Ama tabi insanoğlu bu, iyisine de denk gelebilirsiniz, kötüsüne de.. Ama el memleketinde karşıdakine güvenmekten ve gideceğiniz bölgeyi biliyomuş gibi davranmaktan başka bir çare yok. :) Bir de önceden sorabilirsiniz belki, ne kadar tutar diye..

İşte Roma'da en çok işinize yarayacak ulaşım ekipmanı. Roma en güzel yürüyerek gezilir, kendinize kaliteli bir yürüyüş ayakkabısı alın (biliyorum biraz kaba duruyor ama ayaklarınızı 2 saat sonra vuracak babetlerden ve parmak arası terliklerden çok daha iyi bir seçim). Çok istiyorsanız, hop-on, hop-off tur otobüslerine de binebilirsiniz ama.. 2 günlüğü 15-16 euro civarında sanıyorum. Yaa boşverin, eğer sağlığınız elveriyorsa yürüyün derim. Hem o paraya tavola calda diye tabir edilen sıcak zemin üzerinde kuzu kuzu yatan pizzalardan yaklaşık 4 porsiyon yiyebilirsiniz..

Yemek bölümü çok yakında... :P

Yoğun Çikolatalı Harika Kek!

2011-08-25T16:50:00.002+03:00

Oda arkadaşım Ufuk geçenlerde yaptığı keki ballandıra ballandıra anlatınca ben de evde tarifi denemeye karar verdim. İyi ki denemişim! Herkes bayıldı! Kek az şekerli olması, yumuşaklığı, içindeki yoğun kakao tadı, eritilmiş çikolatası ve içindeki Mabel damla çikolatalarıyla herkesin gönlünü fethetti.

Yaptığı kekle gönül fethetmek isteyenlere duyurulur! :)

Malzemeler:

3 yumurta
1 s.b. şeker
1 çay bardağı yoğurt (büyük aida bardak)
1 çay bardağı sıvıyağ (büyük aida bardak)
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
2 tepeleme y.k. kakao
2 s.b. un (ununuz ince veya nispeten daha kalın çekilmiş olabilir, unu kontrollü ekleyin, unutmayın, çok cıvık bir hamur olmamalı, damla çikolataların dibe çökmesini istemeyiz)
70 gr. damla çikolata
80 gr. eritilmiş bitter çikolata

Yapılışı:

Klasik kek tarifi gibi. Önce şekerle yumurtaları çırpın, ardından sıvıyağ ve yoğurdu ekleyin. Sonra un, kabartma tozu, kakao ve vanilyayı eleyerek karışıma ekleyin. Bana sorarsanız önce unun 1 bardağını ekleyin, sonra yavaş yavaş kıvamına bakarak unu eklemeye devam edin. Tahta bir kaşık veya ben hep silikon başlıklı spatula tercih ediyorum, yavaş yavaş karıştırın. Mikserle çırpmayın. Ayrı bir yerde çikolatayı ben mari usulü eritin. Elde ettiğiniz kek hamuruna katın, en son damla çikolataları ekleyin. Tereyağıyla yağlayıp unladığınız kek kalıbına dökün. Hamurun içindeki hava kabarcıklarının çıkması için kek kalıbını alıp bir kaç kere tezgaha bırakın. Hamurun içindeki hava kabarcıkları yüzeye çıktıktan sonra önceden ısıttığınız fırında en az 30 dakika pişirin. Sonra kürdan testi yapıp, piştiğinden emin olunca fırından çıkarın.

Yok böyle bir lezzet.. Şimdiden evde beni kuzu kuzu bekleyen dilimlerin hayalini kuruyorum. Sütlü neskafeyle ne güzel gider! :)

Zeytinli peynirli poğaça

2011-08-23T22:30:00.000+03:00

Vildan teyzeciğimin kolay poğaçasından iftar sonrası yaklaşık 8 adet yememe rağmen, ertesi gün duramadım. Bir de evde yaptım yedim. Poğaça aşeriyorum bu aralar.

Pratik tarif candır be. Memnun kalacaksınız.

Malzemeler:

1 s.b. yoğurt
1/2 s.b. zeytinyağı
2 yumurta (birinin sarısı üstüne sürülecek)
100 gr. kadar beyaz peynir (miktardan çok emin değilim doğrusu)
15-20 adet siyah zeytin
Aldığı kadar un (hamur şekil verebileceğiniz kıvama geldiğinde durun, unu fazla olursa, poğaçalar birer mermiye dönüşür!)
1 paket kabartma tozu
Nane
Pul biber
Tuz

Yapılışı:

Yoğurt, zeytinyağı, yumurtaları çırpın. İçine yavaş yavaş unu, kabartma tozunu ve baharatları ekleyin. Yoğurun. Çekirdeklerini çıkarıp dörde böldüğünüz zeytinleri ve ezdiğiniz peynirleri ekleyin. Biraz daha yoğurun ve hamura şekil verin. Üstüne de yumurta sarısı sürün. Fırına verin. Kontrol ederek pişirin. Hadi afiyet ola.

Erikli kolay turta

2011-08-22T22:30:00.000+03:00

Kolay şeftalili turtayı kafam kadar mor erikle denedim haftasonu. Hastası oldum, hastası! Ufak değişiklikler yaptım sadece. Eriklisi şeftalilisinden de güzel oldu, şiddetle tavsiye ederim! :)

Malzemeler:

9-10 adet büyük mor erik
3/4 s.b. toz şeker
1 s.b. un
3/4 s.b. süt
1 y.k. krema
1 y.k. hindistancevizi
2 çay kaşığı kabartma tozu
1 paket vanilya
Borcamı yağlamak için tereyağı

Yapılışı:

Öbürüyle aynı işte. Şekerden bir yemek kaşığını dilimlediğiniz eriklerin üstüne serpin ve karıştırın. Erikler sulanırken geri kalan şekeri, unu, sütü, kremayı, hindistancevizini, vanilya ve kabartma tozunu çırpın. Borcamı yağlayıp hamuru dökün, üstüne de erikleri dizin. Fırına verin. Kürdan testinden geçene kadar pişirin.

Size tavsiyem çok güzel koksa da, fırından çıkar çıkmaz yememeniz. Pişmiş hamur, meyvenin suyunu çekince daha lezzetli oluyor.

Hadin afiyet olsun..

Bülent Ortaçgil

2011-08-17T08:33:00.001+03:00

Bu aralar en çok tıkladığım site ttnetmuzik.com. Bülent Ortaçgil'in son albümünü sevdim. Deniz kokuyor, biraz modern hayattan bahsediyor, kemanlar eşliğinde bambaşka yerlere götürüyor sizi; tabi izin verirseniz. Favori şarkılarım; denize doğru, istediğini yap ve sen sorumlusun.. Dinleyin. :)

İSTEDİĞİNİ YAP

Eskiden iyi meslekti doktorluk
Şimdinin modası mühendislik
Sana bir şey söyleyeyim mi
İyi meslek yoktur
Mesleğini iyi yapan insanlar var

Kerem ile Aslı'nın aşkı birinci
Leyla ile Mecnun'unki ondan sonra
Sana bir şey söyleyeyim mi
Büyük aşk yoktur
Aşklarını büyütebilen insanlar var

İstediğini yap çok geç kalmadan
Daha güç olmadan
İstediğini yap her şey bitmeden

Senin yargıların en doğru
Benimkiler tabii ki en en doğru
Sana bir şey söyleyeyim mi
Doğru yanlış yoktur
Başka yerlerden bakan insanlar var

İstediğini yap çok geç kalmadan
Daha güç olmadan
İstediğini yap her şey bitmeden

Şeftalili Kolay Turta

2011-08-16T11:45:00.000+03:00

Uzun zamandır diyet yaptığım için elimi böreğe, keke, poğaçaya değdirmemeye çalışıyordum. Ama bu tarifteki yağ ve şeker miktarının azlığını düşününce, bu şeftalili turtayı yapmaya karar verdim.

Tarif sütümesarellemekarışma'dan. Ben çok seviyorum bu blogu. Sizlere de tavsiye ederim. :)

Malzemeler:

3 küçük şeftali
3/4 s.b. toz şeker
1 s.b. un
3/4 s.b. süt
1 y.k. zeytinyağı
2 çay kaşığı kabartma tozu
1/2 çay kaşığı tuz
Borcamı yağlamak için bir miktar tereyağı

Yapılışı:

Kolay ötesi. Şeftalileri doğrayın. Şeftalileri bir kaba alıp üstüne şekerinizden 1 y.k. kadarını serpin. Şeftaliler bir köşede şekerlenip sularını bırakırken, geri kalan toz şekerini, unu, sütü, zeytinyağını, kabartma tozunu ve tuzu çırpın. Karışımı, tereyağıyla yağladığınız borcama dökün, üstüne de şeftalileri yerleştirin. Önceden ısıttığınız fırında, kürdan testini geçene kadar pişirin. İşte bu kadar kolay!

İçinde neredeyse hiç yağ/ yumurta olmayan, şekeri ve unu az olan bir "tatlı" için tadı çok iyiydi. Şeftalili yerleri az olan bir dilimi de zevkle tüketmek adına, bir dahaki sefere hindistancevizi de konabilir bence. Zaten tarifte muskat konmuş, ben evde bulamadım. Bu tarif mürdüm eriğiyle de çok şahane olur di mi? O zaman onu da yapmalı. :)

Ondan bundan..

2011-08-15T16:20:00.000+03:00

Bir pazar günü, hiç sevmediğim alışveriş merkezlerinden birini tavaf etmiş ve Roma sokaklarında rahat rahat yürüyebileceğim ayakkabı arayışımın sonuna gelmişken, sinemaya gitmek aklıma geldi. İyi ki de gelmiş. Doğrusu, Kevin Spacey ve Jason Bateman'ı görünce kaliteli bir şeyler izleyeceğimi düşünmüştüm. Haklı da çıkmışım. Herkes komikti ama süpriz Jamie Foxx'du bence.. :)))) Düşündükçe gülüyorum. Tavsiye ederim!

Çoluk çocuk gitmeyin ama +13, ona göre.

Üç lise arkadaşı, hayatlarını zindana çeviren patronlarını ortadan kaldırmaya karar veriyorlar ve şenlik başlıyor. :)

Dün sahurda Shameless'ı yakaladım cnbc-e'de. Alkolik bir adam ve 6 çocuğunun trajikomik öyküsü.. Beğendim, takip edile..

Her sahurda Number1 ve MTV'de yakaladığım bir video, Beyoncé'nin "Run The World" videosu.. O nasıl bir koreografidir, o nasıl bir performanstır..Valla bi süre ağzım açık izliyorum, sonra toparlıyorum kendimi. Ahan da dünya sıtarı..Geçen gün gazetede haberi vardı: 4 konserinin biletleri 22 saniyede tükenmiş. Helal olsun. Hakediyo valla.

Bu akşam güç bulabilirsem şeftalili kek yapıcam! Yarına tarifi yayınlarım! :)

My heart go ba-boom-boom-boom, ba-boom-boom-boom

2011-08-11T11:11:00.000+03:00

Sade'i sever misiniz bilmem de, "Love Is Found" u dinleyip de beğenmeyenin alnını karışlarım. Mutlaka dinleyin.

Mahallemizin davulcusuna açık mektup

2011-08-10T09:22:00.001+03:00

Gecenin 2:30'unda kafamın dibinde niye dımbırdıyosun len? Bak nağmeli de çalmıyosun. Usul usul çal oğlum. Her gece aynı beste. Eskiden heavy metal grubunda mıydın mübarek?! Bak nağmesi şöyle olucak: dımbıdı dımbıdı dımbıdı dımdım, dımbıdı dımbıdı dımbıdı dımdım.. DANDANDANDANDANDAN değil. 4 yaşında mısın, 5 mi? Elinin ayarı yok. Ben cebimi kuruyorum, o kaldırıyo beni. Sana lüzum yok. Git gelme bi daha bizim oraya. "Sonra kapımıza dayanıp "ben sizin davulcunuzmuştum" diyerek tehditkar gözlerle para istediğinde vermem bak" demek isterdim ama veririm ki. Tırsarım çünkü. Zaten bayramın ilk günü de evde yalnız olucam böhüheee.. Şimdi düşündüm de, ben en iyisi senle karşılaşmamak için o gün bi arkadaşa gideyim. Evet evet iyi düşündüm ben bunu. Hem bayramlaşmak en güzel bişey. Senin yüzünden geleneklerimizi devam ettirmek zorunda kalıcam ya.. Alacağın olsun davulcu.

Ay lav tu heyt yu

2011-08-09T17:49:00.002+03:00

Zamanında şu yazımda da bahsetmiştim: Pitbull denen adamdan hiç hoşlanmıyorum. Yani bir kadının bu gevşek, yapışkan, itici adama ancak klibinde oynarken falan dayanabileceğini düşünüyorum. Ama adamın şarkılarında coşuyorum ya.. Ühühühühü.. Bu ikilem nereye kadar? Kendimi tanıyamıyorum artık.. Yok yoook.. Çok değiştim ben çok.

Bu salağın eşlik ettiği ve halen sevebildiğim şarkılar ney mi..

Bunlar: Jennifer Lopez - On the Floor, Marc Anthony - Rain Over Me, Shakira - Rabiosa..

En azından yarısını başkaları söylüyo.. O kadar vahim durumda sayılmam di mi? :(

İtiraf

2011-08-08T11:04:00.000+03:00

Anıtkabir'in etrafında 21:00-22:00 saatleri civarında yürüyüş yapan, çıkardığı sesler yüzünden öndeki yürüyenler dönüp tip tip bakınca sesin farkında değilmiş gibi davranan, 2 metre öteden cırt cırtlayan ayakkabıların sahibi benim. Dinlediğim müziğin arasından bile cırt cırt sesi geliyo ya, bu kadar olur mu?!! Sağır olucam bi gün bunlar yüzünden.

İstanbul ve Bon Jovi Konseri

2011-07-12T08:30:00.000+03:00

Bir Ankaralı'nın İstanbul Güncesi yazısına hoşgeldiniz. 8. defa gittiğim İstanbul beni yordu, bütçemde delik açtı, trafiği beni deli etti, kalabalığı başımı döndürdü. Ama aynı zamanda beni eğlendirdi, enerjimi yükseltti, gözümü gönlümü açtı, bende hayranlık uyandırdı. Ne değişik bir şehir İstanbul yaa.. Bi huzur veriyo, bi sinir ediyo. Hani vazgeçemediğiniz, asla hayır diyemediğiniz, aranız iyiyken size cenneti yaşatan ama köpürünce cehennemi yeğlettiren çok zor sevgililer olur ya, aynı onlar gibi.

Nazlı'yla Perşembe akşamından gittik İstanbul'a. Cuma sabahı kalkınca evde bir şeyler atıştırıp Ceren'le Nişantaşı'nda buluşmaya gittik. Daha önce de duymuştum ama hiç gitmemiştim Va Piano'ya. Mekan çok güzel ama makarnalar öyle çok lezzetli falan değildi, tabi bana göre. Neyse.. Makarna her daim candır. Mekanı çok beğendiğimi söylemiştim. Bakın Fellini ne demiş: "Hayat sihir ve makarnanın bir birleşimidir." Doğru söze ne hacet? :)

Lokantanın duvarındaki yazı da çok hoştu: "Chi va piano, va sano e va lontano". "Yavaş giden kişi sağlıkla uzağa yol alır" diye çevirimi de yaparım. :P

Yemek bloglarındaki net olmayan fotoğrafları hiç sevmiyorum ama makineyi düzeltene kadar biraz idare edin. Nazo'nun pesto soslu makarnası çok güzeldi!

Nişantaşı'ndan koptuk vardık Taksim'e. Beyoğlu'nda dolaştık, Cremeria Milano'dan kavunlu ve çilekli dondurma aldım. Off ne güzeldi. Ama onun da ilerisinde olan "Giolitti" yi görünce keşke orayı deneseydim diye düşünmedim değil. Neyse artık Roma'da yerim! :P

Beyoğlu'ndaki Saint Antoine kilisesine hiç girmemiştim. Biraz soluklandık burada. Duvardaki duayı çok beğendim. İnsanların toplu şekilde dilek tuttuğu yerlerdeki enerjinin yoğun olduğuna inanırım. Herkesle birlikte biz de mum yaktık ve dileklerimizi yineledik.

Beyoğu'ndan dümdüz devam edince Galata Kulesi'ne çıktık. Manzarayı gözledik. :)

Sonra Ortaköy'de birer kumpir yiyip konser alanına yöneldik. Ne coşku, ne kalabalıktı..

Görmüşsünüzdür ama bir de bendeki fotoğrafa bakın. Adam Türkiye forması giydi yaa. Çok sempatik bir adammış, onu gördük. 49 yaşında ama hala taş afedersin. :)

Adamların her şarkısını bilmiyordum ama bildiklerime avazım çıktığı kadar bağırarak eşlik ettim. =)

Bon Jovi konseri asla unutmayacağım anılarımdan birisi oldu. İyi ki gitmişiz, iyi ki görmüşüz, iyi ki dinlemişiz. =)

Ertesi sabah kalktık Hisar'da kahvaltıya gittik. Nar Cafe'ye.. O ne kahvaltıydı ama..Akşama kadar bir şey yiyemedik sonra. :) (Kendi fotoğraflarımla gözünüzü daha fazla yormamak için internetten buldum. tripadvisor.com dan)

Cumartesi akşam Kavacık'ta düğün vardı, ona gittik. Çıkışında da Caddebostan'da bişeyler içmeye.. Bir gecede 3 gelin-damat gördük. Hayırlara gelsin. :)

Pazar günü de kalktık Fenerbahçe tarafındaki Romantika'da kahvaltıya gittik. Biz dışarıda oturduk ama ortamına bayıldım. Baksanıza! :)

İşte böyle.. Bitik bir vaziyettede döndük Ankara'mıza. Hele bir enerjimi toplayayım gene gelicem İstanbul ama mutlaka sakin, düz, sade Ankara'ma geri dönmek üzere..

Yunan Diyarı - Son Gün -

2011-07-11T11:01:00.002+03:00

Son günümüzün neyini anlatem.. Tatsız tuzsuzduk. Salak otel sahibimiz bizi fırına götürdü. Ben dedim ki bunun kardeşine, "sana börek alem mi guzum?" O da ablasını mümkün olduğunca utandırarak heyecanla "evet" dedi. :) Buraya kadar iyi, eyvallah. Biz fırında istediklerimizi seçiyoruz Esra'yla, bunlarda alıp alıp kasaya getiriyo. Tam kasaya geldik, "bunlar bizden" dediler. "Ay hiç gerek yok. Ay "no" yaa.. Hay Allah.. Çok teşekkürler. Efharistooaa" falan diyerek ve karnımızı doyuracağımızı zannederek arabaya bindik. Bunlar bizi sahile götüren otobüse bindirdi. Esra'yla birbirimize baktık; anam börekler yok! Bunlar niye bizim börekleri aldı, bizim seçtiğimiz böreklerde gözleri mi vardı, ulen madem bize vermeyecektiniz niye bizim kendimize börek almamızı engellediniz *q@^!! Sinirlerimiz zıpladı, zaten yabancı memlekette olmamızdan dolayı küfretme katsayımız oldukça yükselmiş, salon kadını çizgimizden çıkalı çok olmuştu, saydıra saydıra ve açbilaç bir şekilde sahile vardık. Vardık ki ne görelim? Dizi dizi fırınlar! Hemen dalıp kendimize bir potpori yaptık. =)

Uçağımız 15:30 civarında kalkacaktı Atina'ya.. İndik black beach dedikleri plaja.. Kah börekleri hüplettik, kah sigara tüttürdük. Evet, 2 sene sonra Yunanistan'da sigara tüttürdüm. Hiç de bişey olmadı. Zaten tadı da çok kötü geldi. Bi daha içmedim. (Tabi bu 3 kere daha denememe engel olmadı, ama beceremedim. Benden geçmiş sigara felan.) Hey gidi Yunan diyarı.. Geldik keşfettik döndük memlekete. Şimdi başka bir memlekete yolculuk söz konusu.. Haydi bakalım yolumuz açık olsun.. Daha güzel yollar size olsun! :)

Yunan Diyarı - 6. Gün - SANTORİNİ

2011-07-11T10:44:00.003+03:00

Bu süper uzunluktaki yazıyı yazarken aslında kafamda bin birşey dolaşıyor. İtalyan Kültür’den burs aldım. Eylül başında 2 hafta Roma’dayım.Roma’da kalacak yer arıyorum. Umarım bulabilirim. Kafam ona takık bu aralar.

Yunan yazıları çok sarktı.Hemen söze gireyim. Yazıları bitireyim. Fotoğrafların hiçbirine kıyamayınca upuzuuun bir yazı oldu bu.

Sonraki yazıda size Bon Jovikonserinden bir kaç fotoğraf göstericem. =)

Efenim 6. günümüze gene kargalar kahvaltısını etmedenbaşladık. Böyle mini mini kiliseler gördük yollarda.

Imerovigli'yi Fira'ya bağlayan anayoldan yürürken ilahi bir güç Esra'yı arka yoldan yürümeye ikna etmiş olmalı ki, arka yola saptık. Bakın neler neler gördük..

Eşek üstünde bir amca..

Romantik romantik oteller..

Dere tepe düz gittik.. Sonunda Fira'ya varmışız. Karnımız zil çalıyordu tabi. Otelimizdeki "kahvaltı" anlayışı, etimek, tereyeğı ve reçelden ibaret olduğu için kendimize bir fırın bulmaya kararlıydık..

Emelimize de ulaştık valla. =)

Fırında bu kadar oyalandıktan sonra elimiz boş çıktığımızı zannetmiyorsunuz sanırım. :)))) Aramızda "ya bu adamlar o kadar yoğurt kullanıyo, bi ayran yapmayı akıl edememiş angutlar" falan derken ayran gördük fırında. Pizza olsun, pattizli börek olsun, beyaz peynirli ıspanaklı börek olsun, hiç affetmedik gömdük.

Fira'ya varır varmaz şöyle liman manzaralı bi kafeye çöreklendik.

Kahvesiz olmaz aga! Ne keyifti be..

Ehem.. O kadar tuzlunun üstüne minik bir tatlı iyi gider dedik. :P

Bu kadar enerjinin verdiği gazla ve tabi ki otobüsle o ünlü manzaranın olduğu Oia'ya gittik. Resimlere bakınca ne kadar iyi ettiğimizi anlamışsınızdır. :)

Güneşin alnında saatlerce yürümüşüz.. Sonunda manzaralı bi kafeye oturduk, sohbet, muhabbet, şakalar falan, öyle geçti vakit..Bu arada benim kulaklar yanmış güneşte. Bana ders olsun: Yolculukta kulakları da kapatan şapka takıcam, kulaklarım benden bağımsız gibi görünüyordu akşam. :))))

Kafede otururken çook ileride Santorini'de evlenen bir çift gördük. :)

Aha bunlar da caponlar.. Onlar da burda evlenmişler. Gün batımı için poz veriyorlardı. Onların oturduğu yere oturup biz de günbatımını izledik.

Günbatımını izlemek için gittiğimiz restoranı beğenmedik, 5 dakka sonra gittiğimizde tamamen dolmuştu. Neymiş, önceden rezervasyon yaptırmak gerekiyormuş. Olsun, biz de damdan güneşi batırdık. Güneş batınca turistler alkış tuttu. Çok komikti. :)))

Biz de gittik öylesine bi yerde karnımızı doyurduk. Akşam gezerken vaktin nasıl geçtiğini anlamamışız. 23:30 otobüsünü kaçırdık. Taksiye bindik. Neymiş: Gezerken saatimizi yanımızdan ayırmıycakmışız. Ama neymiş, önce kendimize bir saat alıcakmışız ve bu saat alma işini de artık ertelemeyecekmişiz!!!

Yunan Diyarı - 5. Gün - SANTORİNİ

2011-07-05T14:48:00.000+03:00

Yunan yazılarını bitiremedim gitti. Son durağımız olan Santorini’yi yazmadan olmaz. 5. günümüzün sabahında 09:30 feribotuyla Mikonos’tan Santorini’ye geçtik. 13:30 civarında Santorini’nin limanına yanaştık. Limanda sizi merkeze götürmek için bekleyen otobüsler var. Otobüslere hoplayın adanın başkenti, Fira’nın garına gidin. Bizim otelimiz başkent Fira ile o ünlü mavi beyaz kilise manzaralı Oia arasında kalan ve Kaldera’ya tam ortadan bakan Imerovigli’deydi. Otelimize pek ısınamadık ne yalan söyleyeyim, Arhontiko gibi değildi; daha çok amatör duruyorlardı. Neyse, sağolsunlar bizi Fira’dan alıp Imerovigli’ye getirdiler.(Zaten 5 dakka yaa) Saat 14:15’e geliyordu. “Biz adayı keşfedene kadar akşam olur, bize ne önerirsiniz?” dedik. Çok iyi ingilizce konuştuğunu zanneden, biz anlamayıp bir daha sorunca da garipseyen otel sahibi bize tekne turunu önerdi. Santorini’nin seneler önce bir volkanik patlamayla parçalara ayrıldığı düşünülünce, tekne turunda yapılan volkan gezintisi, sıcak sularda yüzme molası, güzel bir köy manzarasında akşam yemeği ve denizden güneşi batırma kulağa iyi geldi. Kişi başı 50 eyro vererek tura yetişmeye çalıştık. Tur 15:30 da başlıyordu.

Bunun için Imerovigli’den otobüse bindik, Fira’ya geldik. Fira’dan teleferiğe binerek eski limana indik. Manzaraya bakın. İsterseniz adam başı 8 eyro vermeden eşekle de inebilirsiniz ama eşekle kaç para olur bilmiyorum.

Biz telaşe memuru Türkler olarak 1 saat önceden yerimizi alıp tekneyi bekledik. Bu arada karnımız kazındı elbette. 2 souvlaki çaktık ordaki restorandan. Tabisi onlar da bize kazık çaktı.

Bu arada Esra da feribotta tıkınmak için aldığımız cipsin para üstünün fotokopi olduğunun farkına vardı! Aman sahte paralara dikkat!

İşte denize açıldık. Santorini'deki yapılanmayı bu fotoğraftan açıkça görebilirsiniz.

İlk durağımız volkandı. Rehber o sıcağın alnında “yukarı çıkmak için 30, inmek için 20 dakikanız var” dedi, hepimiz mala bağladık. O sıcakta dağ daş yol teptik. Yukarda rehber “işte buralar hep yanardağmış, şu gördüğünüz çukurlar da kritermiş” falan filan dedi. Len broşürü okusam ben de o kadar söylerdim zaten! Biz de içimizden kıza saydırdık, yaldır yaldır aşağı saldık kendimizi. Böyle bir 55 dakika geçirdik. Gene atladık tekneye.

Bizim "dağa taşa cami yapma" durumumuz bunlarda da var belli. Ahan da mini bi kilise.

İkinci durağımız sıcak sulardı. Artık onlar sıcak sular mıydı sıcak kakalar mıydı, onu anlayamadım. Yahu bir su ki, kendini Slumdog Millionaire’deki bebe zannedersin. Yanındakinin ne saldığı belli değil., sarıyla kahverengi arası sıcak su. Iyyy, Allah’ın suyuna da iğrenç denmez ama iğrençti bee.. Ben hemmen sıcak sulardan kaçıp denize açıldım. Accık orda yüzdüm ama o da 10 dakka mı ne..Teknede duş da yok. Öyle saydıra saydıra tekneye çıktım, kurulandım.

Siz bizim koylara kurban olun be! Nerde bunların gezdirdiği sular, nerde bizim karpuz kabuklu, sigara izmaritli ama inadına hala güzel kalabilen sularımız..

Sonra akşam yemeği vakti geldi. Sofra gördüğünüz gibi Kaş’taki turlarda yapılan sofraları andırıyordu. Bol peynirli çoban salata, peynirin kendi, safranlı pilav, lezzetli patates, çok kötü buz gibi bi tavuk eti, tadı tandıra benzeyen domuz eti verdiler. Tatlı olarak da karpuz. Patlak ötesi bir menüydü anlayacağınız. Yedik mi? Yedik. Ya napaydık. Aç bilaç mı kalaydık Yunan ellerinde?

Yemeği yedikten sonra adanın bir ucunda olan Oia taraflarına yanaşıp güneşi batıralım dedik. Bir soğuk esiyo bir soğuk esiyo. Polar giyip otursan yeridir yani. Neyse.. Böyle batmasını bekleyince de batmıyo mübarek, donduk la donduk.

Rüzgar olunca dalga da oluyo biliyosunuz. Güneşi batıralım derken biz batacaktık. Neyse sağsalim döndük Fira’ya.

Veee Fira’nın gece manzarası bizi bizden aldı. Makinemin kötülüğünü mazur görün lütfen.. Ama bu manzarayı benim makine bile bozamaz bence.

Kendimizi attık Fira sokaklarına. Eşeklerin mesaisi bitmiş. :)

Ne kadar yorgun olduğumuzu tahmin edersiniz heralde. Gözümüze hoş gelen bir yere çöktük, ayaklarımızı uzattık. Bizi kesmeyen karpuzun acısını çıkarmak için Yunan baklavası ve Yunan kadayıfını deneyelim dedik. Sanki pekmeze batırıp çıkarmışsın. Amaniiiin.. Yok böyle bi bayıcı tat. Keşke dondurma yeseymişik o akşam. Neyse tecrübe oldu. Siz siz olun, krep yiyin, dondurma yiyin, baklava/ kantaifi yemeyin.Böyle yemek fotoğraflarını hiç beğenmiyorum ama sadece bunları çekebildim, kusra kalmayın.

Bitik bi vaziyette otele döndük. Fira’dan Imerovigli taksiyle 5 euro demişti ahıllı otel sahibesi, 7 euro uçlandık.

Odaya nasıl gittik, nasıl uyumuşuz hatırlamıyom.. Gerisi sonraki yazıda..

Yunan Diyarı - 4. Gün - MİKONOS

2011-07-01T15:39:00.000+03:00

Sabah gene dayak yemiş gibi uyandık ve Arhontiko Otel’in açık büfesine saldırdık. Çok çeşitli bir büfe olmasa da her şey lezzetliydi. Gördüğünüz gibi Türk usulü bir kahvaltı edebiliyorsunuz Yunanistan’da.

Üstüne de mis gibi “Yunan” kahvesi. Bizimkinin aynısı ya. J Sadece telvesi ağza daha az geliyor ve içimi daha kolay. Ebatı da bizim fincanların iki katı. Bu kahveyi keşfettikten sonra her yemek üstüne bir kahve içtik sanırım.

Sonra ver elini deniz. Otelimizden kalkan servise bindik, şehir merkezine indik. Gene sokakların içinde kaybola kaybola otobüs durağını bulduk. Bu arada çok güzel sanat galerileri gördük.

Veee geldik önerilen bir başka sakin plaja.. Psarou Beach. Müzikler Paraga’daki gibi karışık değil, çok zevkli ve yumuşak bir müzik çalınıyor. Plajı da daha iyi ıslah edilmiş. Psarou Beach çok sosyetikmiş dediklerine göre.. Ama iki lüks “beach”in arasında halk tipi bir yer var, orası idare etti bizi. Memnun kaldık.

Hemen plajın yanı başında self-service bir lokanta vardı. Türk olduğumuzu duyunca epey sohbet ettiler bizimle. Türk olduğumuz için kötü muamele gördüğümüz hiç bir olay yaşamadık valla. Veya yaşamadığımızı zannediyoruz, bilmeden kazıklandıysak veya küfür yediysek, artık yapacak bir şey yok. Ama yok ya, herkes çok sıcak davrandı bize.

İşte o lokantada yediğimiz şeyler: Dolmades (sarma ve domates dolma), tzatziki ve hiç bir geleneksel özelliği olmayan ama çok lezzetli görünen tavuklu krep. Ben bir de “sucukagel” diye bir şey denedim. Görüntüsünün sucuğa benzemesi ve adının bana çağrıştırdıklarından dolayı yarım porsiyon denedim, beğenmedim, önermem. Sucuka gelmeyin. :) Bir de yasmin pirinciyle yaptıkları yağsız tuzsuz pilavın üstüne domatesli sosla parmesan koymamışlar mı, ıyyy.. Zevksizlikte son noktaydı. Bizim dolmalar da bunlarınkine bin basar ayrıca. Sarmaların üstüne sanki mayonezli bir sos koymuşlardı bir de. Burada bir konuya daha barnak basmak isterim ki, o da şudur, Yunan zeytini falan dedikleri bir şeye benzemiyor. En azından kahvaltılarda verdikleri ama zeytinyağları çok lezzetli tabisi.

Plajdan döndükten sonra Mikonos sokaklarında gene dükkanları dolaştık; magnet piyasasını canlandırdık. :P

Ve Niko’s Tavern’da yemek yedik. Tereyağında karides gibi birşeyler beklerken gene karşımıza karides saganaki çıkmasın mı, yidik tabi. Peynir saganaki istemiştik bir de, işte o muhteşem bir şey. Kızarmış peynir. Ama ne hellim gibi ne beyaz peynir gibi. Çok lezzetli bir ara sıcak.

Ana yemek olarak da somonlu lazanya ve peynir dolgulu kalamar istemiştik. Kalamardan memnun kalmadık ama somonlu lazanya muhteşemdi. En kısa zamanda evde deneyip blogda yayınlayacağım.

Yemekten sonra tatlı birşeyler aranmaya başlayınca waffle’cıya yöneldik. Son zamanlardaki takıntım çilek-çikolata ikilisi gene beni benden aldı. Böyle elimizde waffle’lar dolandık gene sokaklarda, gece belli bir saatten sonra tadı kaçtı sokakların. Biz de tırsıp odamıza gittik ve ertesi günkü 9:30 Santorini feribotuna yetişebilmek için uykuya daldık.

Yunan Diyarı - 3. Gün - MİKONOS

2011-06-30T10:11:00.048+03:00

Bu sabah emek emek çok güzel bir yazı yazmıştım. yazıyı yazarken blogger'da problem olduğunu nereden bilebilirdim ki..

Valla o kadar uzun uzun yazamayacağım bu post'u.. Hevesim kaçtı çünkü.

3. günümüzde 7:35 feribotuna binip Mikonos'a gittik. Feribotta eciş bücüş olup uyuklamaya çalıştık. Benden size bir tavsiye, bizim gibi cıbıldak binmeyin, içerisi çok soğuk oluyor. Yaz günü üşütmeyesiniz.

Otelimize eşyalarımızı bırakıp Mikonos'u keşfe daldık. Mikonos hem Atina'dan hem de Santorini'den daha pahalı, bilginiz olsun. Zaten merkez sanat galerileri, lüks butikler ve dekoratif objeler satan dükkanlarla dolu. Bayılırsınız. :)

Otelden çıktıktan sonra Little Venice bölgesindeki otobüs durağını bulmaya çalışırken kendimizi Mikonos sokaklarında kaybettik. Gerçek anlamda kaybettik. Her sokak birbirine benziyor. Bir süre sonra sinir bozucu ama sevimli bir labirent halini alabiliyor.

Sonunda otobüs durağını bulup (aslında çok kolaymış) kişi başı 1.60 euro vererek Paraga sahiline gittik. İçine haminne kaçmış iki arkadaş olarak partilerin yapıldığı Paradise ve Super Paradise'ı tercih etmedik. Nitekim Paraga da öğlen 5'ten sonra parti moduna geçti. Biz de örgülerimizi tığ işlerimizi toplayıp merkeze indik.

Ama orada oturup yemek yememek olmazdı. Tasos tavern'da karides saganaki yedim ben. Domatesli, fetalı, bol yeşillikli karides güveç olur kendileri. Esra'nın tercihi bizce Yunanlıların en lezzetli yaptığı şey olan hamburgerdi. Memnun kaldım mı? Kaldım ama 18 euro'ya değmezdi. Esra'nın hamburgeri 11 euro, iki kişilik şezlong 12 euro'ydu. Mikonos'un pahalı olduğunu söylemiştim di mi? Evet.

Yemeğin üstüne de halva getirdiler. Bizim irmik helvasından daha az yağlı, daha çok şekerliydi. Yunan ellerinde yediğim tatlıların en lezzetlisiydi. Yunanlılar tatlıda sınıfta kaldı. (Bkz. Santorini)

Ne güzel manazara di mi? :)

Otobüse binip Little Venice'e geldiğimizde yel değirmenlerinin önünde durup bir kaç bin fotoğraf çektirmemek olmazdı.

Şu aralıktan gördüğünüz evler Little Venice'in simgesi.. Zamanında korsanların mal alıp verdiği, denize sıfır renkli balkonlu evler pek meşhur..

Madem herkesin beklediği sunset 20:30'da biz Mikonos sokaklarında gezmeye devam ettik. Şu kızın şekerliğine bakar mısınız? :)

Burası da Mikonos'un turistik restoranlarından Niko's Tavern. Sonraki akşam burada yedik.

Rüya gibi rüya!

Bu da çok sevdiğimiz bir butikten bir fotoğraf. City Angels..

Şirin bir sandviççi..

Mikonos'un simgesi Petros, desem de inanmayın, Petros seneler önce ölmüş ama ada için önemli bir şahsiyet olduğu için yerine başka bi pelikan getirtmişler. Her turist gibi ben de fotoğrafını çektim.

Saat 8 olunca güneş batımını izleyeceğimiz güzel bir bara konuşlandık ve anın tadını çıkardık.

O kadar gezmeye acıkmaz mı insan? Bir bacardi mojitoya 12 euro vermiş zihniyet, birer porsiyon gyros'a (döner) 3.5 euro verdi, karnını doyurdu.

Saat 11'de ağzımız ayrıldı esnemekten. Odamıza gidip uyuyalım dedik. Televizyonu açtığımızda tanıdık bir yüzle karşılaştık! Ezel'in karizmasını yerle bir ettiği bir bölüm yayınlanıyordu Yunan televizyonunda. :) Ezel fenomen olmuş oralarda. Aşk-ı Memnu da yakında başlayacakmış. :)

4. günü de yarın yazarım.. Bloggııııırrrr ayrılıcam senden. Sırf tembellikten katlanıyorum sana, bilesin.

Yunan Diyarı - 2. Gün - ATİNA

2011-06-28T16:28:00.000+03:00

Önceki günden kalan yorgunlukla açtık gözlerimizi. Kahvaltıya indik. Yunanlılar da bizim gibi peynir ekmek domatesle kahvaltı yapıyor, ne güzel di mi? Otelimizdeki kahvaltıda sevdiğim detay kremalı mantardı, ben kendisine sirtaki mantarı adını verdim, pek güzeldi valla. :)

Pazar günü Gazi bölgesi taraflarında antika pazarı kuruluyormuş meğersem. Hemen daldık içine, kendimize 50 cent'e eski yunan şarkılarının olduğu cdler aldık. :) Pazar çıkışında da bi souvlaki'ci gördük. Gördüğünüz gibi bildiğiniz şiş işte. :)

Gerçekten bit'lerin satıldığından şüphelendiğimiz pazardan çıktık ve yeni açılan Acropolis müzesine doğru yol aldık. Müzede fotoğraf çekmek yasak. Hayret yani, Louvre'da çekiliyodu halbuki. (Bkz. Evet ben müze gördüm. :P ) Ben de anca Acropolis'in eski halini gösteren maketlerden birini çekebildim. Müzede çok şahane heykeller ve eşyalar var. Hakikaten medeniyetin beşiğiymiş buralar, onu anlıyor insan. Binlerce sene önce el sıkışarak anlaşma yapıyorlarmış bee. Yunanca yüzlerce yıldır hiç değişmemiş; adamlar hala atalarının dillerini okuyorlar yazıtların üzerinde. Ne kadar ilginç di mi? Müzeye giriş 5 euro.

Müzenin altından hala şehir çıkıyor; kazılar devam ediyor; aynı bizim memleket gibi.

Müzeden çıktık. Plaka bölgesinde dolaşarak Zeus kalıntılarına gidelim dedik. İşgüzar bi Grek amca sağolsun; öyle bir tarif etti ki ilk stadyumu; zannedersin ki kalıntıların yanı başında. Yok anam, ne gezeeer.. Sonunda stadyumdan falan vazgeçtik, kalıntıların giriş kapısı da pek uzaktaydı. Artık biz mi anlaşamadık, harita okumayı mı bilemedik, çok yürüdük çoook. Ama sonunda gittik, kalıntıları gördük. Başımız göğe erdi mi? Hayır.

Ev kalıntıları..

Falan filan.. :) O değil de, dondurmacılar çok çekici görünüyordu. Ağzımızın tadıyla bi dondurma yemek nasip olmadı Yunan ellerinde. Hayret bişey.. Ya karnımız tok oluyordu, ya o an canımız çekmiyordu, bir türlü yiyemedik. Ama götürenleri fotoğrafladım.

Zeus kalıntılarını gördükten sonra metroyla, şu protestoların yapıldığı ünlü Syntagma meydanına gittik. Meydandan simit aldık. Tadı bizim pastanelerdeki küçük susamlı simitlere benziyodu.

Bu fotoğrafın sağında da gördüğünüz üzere Yunanistan'da da göçmen çok ve Yunanlılar bu durumdan çok şikayetçiler.. Arap bacılar her yerde. Memleketlerinden uzakta, bir şeylere tutunmak zordur heralde..Fakir ve mutsuz görünüyolar genelde.

Saat başlarında Yunanlı askerlerin nöbet değişimi oluyormuş Parlamento önünde. Saat tam 3'de yakaladık valla. Alın size canlı canlı nöbet değişimi.. Esra'yla kendimize askerlerin potinlerinden aldık. Kışın evde giycez sıcak sıcak. :) Mevsim anormallerine bakılırsa, bugünlerde de giyebiliriz aslında..

Nöbet değişimi bittikten sonra herkes fotoğraf çekildi. Ben de Yunan askeriyle fotoğraf çekilicem diye koştum; yer kayganmış, düştüm ya, adamın dibine! Adamı labut devirir gibi devirecektim az kalsın. Ben düşüp, ışık hızıyla kalkınca, bir turist "this could be a moment man" dedi. Yemin ederim, durmayıp adamı düşürseydim youtube'a girmiştim. Hiç istifini bozmadı tabi abi. :)

Pazar günü Yunanistan'da her yer kapalı bilginiz olsun. Syntagma yakınlarındaki şık mağazalar, gurme restoranlar falan hepsi yalan oluyomuş Pazar günü, onu gördük. Herkes yatıyo heralde. Biz de Atina'ya kuşbakışı bakan Licabettus tepesine çıkalım dedik. Parlamentonun solundan yukarı çıkın; oralar pek güzel. Orda bi yerde oturup, o saate kadar kaybettiğimiz 2000 kaloriyi ikame etmek istedik. Ve inanmayacaksınız ama Yunanistan'da yenmesi gereken en lezzetli şeylerden birini söyledik: Hamburger. :)

Yunanistan'da hazır pattis yok. Ev patatesini kızartıyolar, üstüne de kekik, misss. Ekmekler de ev yapımı mıdır nedir, böyle ağır ağır, özlü. Bayıldık bayıldık. Hamburger köftesinin içinde de nane felan vardı. Hayatımda yediğim en güzel burgerdi.

Licabettus tepesine teleferik varmış. Ama bence o da Yunanlıların uydurduğu mitlerden biri.. Yok öyle bi şey arkadaş! Afedersin eşek gibi çıkıyosun tepeye. Ya da biz geç kaldık, teleferik felan çalışmıyordu o saatte. Kendisini göremedik kısaca.

Manzara şahaneydi ama. :) Tepenin üstünde de bi kilisecik var mini mini. Ona baktık, birbirimize baktık, şehre baktık, dönüş yolumuza baktık ve ağladık..

Bitik bir vaziyette tepeden aşağıya yuvarlandıktan sonra Syntagma meydanından metroya binelim dedik. Apostolis "saat 6'dan sonra Syntagma'ya gitmeyin; gösteriler başlıyo" demişti. Biz Syntagmaya vardığımızda saat 7'ydi. :) Ama bi şey olmadı, tırıs tırıs metroya kaçtık. :)

Gazi bölgesinde Kerameikos istasyonunda inip otelimize yürürken, otelin yakınındaki kilisedeki düğüne denk geldik. Video çekmeye çalıştım. İnsanların arasından geçen kısa etekli kız gelin. :)

Akşam kardeşim ve sevgilisiyle buluştuk. Şöyle Acropolis manzaralı bir tavernaya gittik. Taverna dediğime bakmayın, öyle Fedon gibi bi amcanın çıkıp şarkı söylediği, tabaklar kırılan bir yer değildi. Bildiğiniz restoran yani.. Öyle bir yere de gitseydik iyi olurdu hani.

Meze söyledi damat: cacık, yoğurtlu peynirli bir meze, domates ve soğanlı, bol zeytinyağlı ılık bir peynirli meze, her yerde gelen, ortasında kocaman bir feta olan Greek salad. Peynire doyduk yani! :) Güzel ama tadı; Pınar beyaz peynirin lezzetlisi. :)

Yanında da Babacim raki. :)

Üstüne de Yunanlıların "geleneksel" tatlısı Kazandibi! Yuh arkadaş yuh ya! Hiçbişeye de benzemiyodu ha, yemeyin sakın.

Bu da olağanüstü makinemle çekemediğim Acropolis manzarası.. :)

Ertesi gün erken kalkmak zorundayız. 07:35'de Mikonos feribotuna binmemiz lazım çünkü...
Yarın Mikonos'tayız.. :)

Yunan Diyarı - 1. gün - ATİNA

2011-06-27T17:26:00.001+03:00

Sonunda vatana döndük. "İyi ki gitmişiz" dediğimiz bir tatil oldu. Yunan damadın verdiği direktiflerle bol yürüyüşlü, dolu dolu geçen bir tatil yaptık. Adım adım yazayım ki, size de örnek olsun. Bizim yaptıklarımızı yapın veya yapmayın. :)

Olympic havayollarıyla Atina'ya vardığımızda öğle saatleriydi. Otelimize yerleşir yerleşmez kendimizi dışarı attık. Gazi bölgesine çok yakındık. Otelin arkası China Town, etrafı sanayi civarı ayarındaydı ama güvenli, korkmayın. (Gazi mahallesi (hihohoho) gençlerin takıldığı, piyasa bir bölge.) Otelin sokağına girince, tırsmadım desem yalan olur. Yunanistan'da her yer graffiti dolu. "Anam, Yunanistan'ın Harlem'inde otel tutmuşuz" dedim ama sonradan anladım ki, bu Yunanistan'da normal bir şey. Siz de ürkmeyin. Kendilerini öyle ifade ediyolar heralde. Otelden Gazi'ye yürüme mesafesi 10-15 dakika falan tutuyor. Hemen Gazi'nin baş taraflarında bir lokantaya çömdük, karnımızı doyurduk. Bizim ikinci dilimiz İngilizce, onların da.. O yüzden yemeğim yanlış geldi, hem de menüden göstermiş olmama rağmen. Morali bozmadım ve yemeğimin tadını çıkardım. Tabi o zaman souvlaki diye bir şeyin olduğundan haberim yoktu. Neymiş: "Yeni gittiğiniz bir yerde ilk gördüğünüz yere oturmayın; sonrasında çok güzel restoranlar görüp hayıflanabilirsiniz."

Karnımızı doyurduktan sonra ver elini Yunan metrosu. Çok basit bir hattı var; hemen keşfedersiniz. Gazi'den Keramikos istasyonundan bin metroya...

Geç Monastriaki'ye..

Monastriaki'de Atina'nın pazarı kuruluyormuş.. Çeşit çeşit hediyelik bulabileceğiniz, canlı bir yer.. Kafeler var, çok güzel küçük restoranlar var, kesinlikle görmelisiniz. Biz bayağı gezindik ve yolculuğun bu saatlerinden başlayıp son saatlerine kadar sürecek magnet avımıza burada başladık. Yani "magnet borsası" diye bir şey olsaydı, bizden daha iyi simsarlar olamazdı heralde. :)) Her bişeyi euro'ya çevirmekten çok enerji kaybettik ve şu hindistancevizli şeylerden yedik beynimiz açılsın diye. Bundan sonra da 1 euro=1 TL mantığıyla yolumuza devam ettik! :)))) (Hindistancevizli şey çok bayıyo insanı, üstüne bi galon su içmeniz lazım. Küçük su 50 cent. Paris'te 3 euroya su içmiş biri olarak mutlulukla karşıladım bu durumu tabisi.)

Monastriaki'yi bitirdiniz mi, Plaka taraflarında yürüyüp bir kafeye oturdunuz mu? Herkesin ellerinde duran, sizin görüp de yalandığınız frappelerden içtiniz mi.. O zaman metroya binin ve Acropolis istasyonunda inin, hadi bakem. Daha gidecek çok yolunuz var. (Yunan diyarında ne Starbucks, ne Gloria Jeans gördük. Valla herkes milli kafesinde milli milli kahvesini içiyor. Çaya hasret kaldık aaaahhhh... O açlığımız vatana döndüğümüzde de geçmedi üstelik, Atatürk havalimanında bile sallama çay içebildik sadece, peh!)

Geldik mi Acropolis'e.. İtiraf ediyorum: Yunanistan'a gitmeden önce pek ders çalışmadım; yani "Acropolis neymişti?" sorusuna "öhöm şey.. işte meclismişti, tapınakmıştı, kaleymişti, yaşam alanıymıştı" gibi cevaplar verebiliyordum. Gittim gördüm, gene farklı bir şey diyemem kanımca. Tembel turistmiştim. Ama gördüklerimden de etkilendim, ne yalan söyleyeyim. Giriş 12 euro. Ertesi gün gideceğimiz Zeus kalıntılarına da bu biletle girebiliyosunuz. Biletinizi sakın atmayın!

Böyle resim çizenler vardı.. Benim de kağıt kalemim olsaydı, bi de yorgunluktan ölmeseydim, kesin çizerdim.

İşte bu da Atina şehrinin yukardan bir görünüşü.. Bi savaş olmuş çoook eskiden, savaşı tanrıça Athena kazanmış, ondan şehrin adı Atina olmuş yaaa... (Kulaktan dolma bilgilerle okuyucu kafalamaya çalışan bilog yazarı)

Akşam ne mi yaptık.. Son kalan gücümüzle otele gidip hazırlandık, Gazi'de souvlaki yedik. Yunanistan'da her yerde souvlaki ve gyros görebilirsiniz. Souvlaki bildiğin kuzu-tavık şiş, gyros da döner. Ahan da söyledim. Biz akşam tavuk souvlaki yedik. Pita ekmeğinin içine (yani bildiğin tırnak pide gibim bişey) tavuk şiş, domates, patates kızartması, bazı yerlerde tzatziki (yani bildiğin cacık) bazı yerlerde mayonez koyuyollar, afiyetle yiyosunuz. Yunanlılar cacığı yaparken salatalığın suyunu sıkıyolar ve hiç su kullanmıyolar anladığım kadarıyla. Çok lezzetli bi yemekti. Eğer ekonomik bi tatil yapmak istiyorsanız, souvlaki'ye abanın derim. Özellikle büfe tarzı yerlerde pek ucuz. 3.5 euro civarında. Restoranda yemeye kalktın mı, fiyat 12-14 euro'ya kadar çıkıyor.

Karnmızı doyurduktan sonra da bir apartmanın terasına konuşlanmış, Acropolis manzaralı Bios bara gidip kardeşim ve damatla buluştuk. Valla Yunanlı gençlerin hepsi de çok iyi davrandı bize. Hani aralarında ne konuştular bilmiyoruz tabi ama hepsi de çok arkadaş canlısıydı. Sağolsunlar. :) (makinem bozulduğu için annemlerin makinesini kullandım, yemek çekerken iyi ayarlayamamışım, kusra kalmayın. bütün yolculuk boyunca çektiğim tüm yemek resimleri bu ayarda)

İşte bu da ertesi gün gitmek için canımızın çıktığı Zeus kalıntıları. Onun da hikayesi yarına..

Gitmeden önce son notlar...

2011-06-16T11:03:00.001+03:00

"Tırsıyorum abizim.. Hayatımızda bir kere Yunanistan'a gidelim dedik, ülke kaynıyo. Biz nerden bilelim böyle olacağını. Artık her şeyi ayarladık; geri dönüş yok. Sapa sağlam geliriz inşallah." diyordum ki; Hürriyet'te şu yazıyı okudum. İçime biraz su serpildi. Komşu krizden etkilense de, eğlencesinden yemesinden içmesinden kesmiyormuş. Akdeniz insanı be! Siestasına kurban olduğum. Haydi bakem. Biz ordayken bi rahat olun, fazla depreşmeyin nolur. Cuma akşamı otobislen İstanbul'a gidiyoruz, ordan ver elini Atina. (Evet cebimizde eyrolarımız olucak ama otobüslerde sürünücez. Bi yerde ekonomi yapmamız lazım. Battı balık, yan gidemez!)

Bu sabah güne çikolata kaplı çilek ve elma yiyerek başladım! Bonnyfood'a hastayım. Her ne kadar dün beni gerçekten hasta ettilerse de ("sabah 9:00'da gelsin" diye not yazdırdım. Paşa paşa yazdılar. Ertesi gün (yani dün) "sabah servisimiz yok. 12:00'ye kadar gelir ama." dediler. Doğumgünü organizasyonu için odada toplaşanlara ayıp oldu. Mahcup oldum, stres oldum. Yerine getiremeyeceğiniz sözler vermeyin kardeşim!)bugün yiyince hoşuma gitti. Aslında bonnyfood'dan her zaman memnun kalmışımdır. Her zaman vaktinde gelir vs. Ama karga kahvaltısını etmeden getirmiyolarmış, sizin de haberiniz olsun. Kurbikler biraz yapay oluyo ama meyveler harika!

Koskoca ay dutulmuş haberim yok. Teeeyy.. Yok yunana gidicem, yok bavulumu hazırlıycam, yok çalışıcam, yok italyancaya gidicem derken dünyadan bihaber kalmışım. Keşke dün bi meditasyon neyin yapsaydım, şöyle bi kafamı kaldırıp yukarıya baksaydım. Hoş, canım Ankara'mın göğünde yağmur bulutlarından başka bir şey yok ya, neyse.. Kaçırmışız velhasıl.. Gene de kıyısından köşesinden yararlanabilirmişiz. Öyle diyor uzmantv.

Haydi bakalım; bir veda paragrafı yazayım:

Kendinize iyi bakın. Çok güzel bir gezi planı yaptı yunanlı arkadaş. Umarım sağsalim gelirim de, hepsini yazarım. Siz de gaza gelip Yunanistan'ı gezmeye niyetlenirsiniz. Haydi kalın sağlıcakla. :)

Kan, ter ve gözyaşı.. Vize Çilesi..

2011-06-08T16:14:00.000+03:00

Bir kere daha yemyeşil bir pasaportum olmadığı için hayıflandım. Bu nasıl çiledir arkadaş. Birinin gözü mü değdi, biz mi beceriksiziz yoksa Yunanlıların bize garezi mi var, anlamadım. Daha gitmeden saydırmaya başladık valla. Orda naparız bilmem.

Acaba turla gitseydik daha mı kolay olurduki? Ne bilem yaa.. Neyse.. Vizeler tamam, uçak biletleri tamam, oteller tamam, bikiniler tamam, feribot biletleri de Yunanlı damattan.. E daha bişey istemezük. Eğlenelim, coşalım, gözümüz gönlümüz şenlensin daha ne ister insan.

Osbir

2011-05-27T06:00:00.002+03:00

Dünya üzerinde 31 yılımı doldurmuş bulunuyorum. Nice osbirlere! (Anca iki tur daha dönerim ama olsun.

93 de fena bir yaş değil.)

Kendime yeni yaşımda bol kahkaha, eğlenceli sohbetler, yeni dostlar, eski dostlarla yeni maceralar, hiç görmediğim güzel yerlere yolculuklar, birbirinden lezzetli yemekler, ve mümkünse, artık, lütfen aşk diliyorum. Esen kalayım...

Oy Lazanyam Lazanyam

2011-05-26T15:15:00.002+03:00

Pek güzel oldu. Tarifi Chiara'dan aldıydım ama dinlerken yazmadım. Yazmayınca da biraz doğaçlama oldu. Sonuç: Incredibileee! :)

Malzemeler:

Barilla'nın lazanya plakaları (haşlanmayan, ince olanlardan olacak)

450 gr. yağsız dana kıyma

5 y.k. zeytinyağı

1 büyük soğan (küçük ve küp küp kesilmiş)

3 küçük havuç (rendelenmiş)

1 büyük diş sarımsak

1 büyük çay bardağı kırmızı sofra şarabı (çay bardağıyla şarap ölçüsü veren tek bilog: M.M.O!)

3 y.k. domates salçası + Sıcak su

1 kesme şeker

Tuz, karabiber

Beşamel sos için:

3-4 y.k. tereyağı

3 1/2 y.k. un

500 ml. sıcak süt (sütün miktarından çok emin değilim, yaparken ölçmemişim. :( hepsini koymayın isterseniz önce, sütü sıcak koyduğunuz için 5-6 dakikada sos kıvamına geliyor, gözünüze çok kıvamlı gelirse, gene sıcak sütten ilave edin, e mi? Hadi Allah'a emanet.. diye getiresim geldi cümlenin sonunu. Anneanne cümlesi. :)))

Tuz, karabiber

Üstüne kaşar peyniri rendesi

Yapılışı:

Ben böyle uzun süre (ben 1 saatten fazla pişirdim) pişecek, bol malzemeli soslar için wok tavamı kullanırım arkadaş. Zeytinyağını koyarım, kıymamı içine atarım. Kıymamı güzelce kavurduktan sonra, bidi bidi doğranmış soğanlarımı eklerim. Soğanlarımın pişmesine yakın havuçlarımı katarım. Havuçlar renklerini kaybedip iyice yumuşayınca şarabı koyarım. 10-15 dakika, şarabın kokusu iyice gidene, içindeki alkol buharlaşana kadar pişiririm. Sonra 5'er dakika arayla sıcak suyla açtığım salçamı, rendelediğim sarımsağımı, şekerimi eklerim. Soğanımı, havuçlarımı kontrol ederek, onlar iyice yumuşayıncaya kadar sosumu pişiririm. Suyunu çok çekerse acıcık sıcak su da eklerim. En son da tuzunu, karabiberini koyar, tavanın altını kapatırım. Geçerim öbür tencereye. Tenceremin altını yakarım. Tereyağını koyarım, tereyağı güzelce erir, içine unu katarım, güzelce kavururum. Sonra bir sütlükte ısıttığım sütümü yavaş yavaş tencereye dökerim. 10 dakika içince sosum kıvamlanır zaten. Tuzumu, karabiberimi de katar, tencerenin altını kapatırım. Geçerim borcama. Borcamın altına 2 y.k. beşameli sürerim. Üstüne lazanyaları döşerim, üstüne beşamel, kıyma koyarım. Bu sırayla borcamın ağzına gelene kadar lazanya ve kıymaları döşerim. Önceden ısıttığım fırına koymadan, üstüne rendelenmiş kaşarları serperim. 20-25 dakika fırında pişiririm. Lazanyayı biraz dinlendiririm. Sonra da afiyetle yirim!

Güzel olmuş di mi? =)

Buradan anneanneme seslenmek istiyorum:

"Şeker ananem, pamuk ananem,

Pazar akşamı bize yemeğe geleceğini bilmiyodum. Lazanyanın içine şarabı koymuş bulundum. İçinde şarap olduğunu bilseydin yemezdin belki diye, söylemedim sana. Ama yemeseydin de aç kalacaktın, başka yemek yoktu ananem. Hadi neyse, afiyet olsun. Beğendin ya, yedin ya, o yeter bana. Öptüm seni. "

Melanzane alla Parmigiana - Fırında Patlıcan

2011-05-23T10:27:00.001+03:00

Adına bakıp burun kıvırma arkadaş! Mükemmel bir italyan tarifi ile daha karşınızdayım! Epicurious'un yorumu üzerine daha fazla geciktirmeyeyim dedim. :)

M.M.O. Yedirme İçirme Hizmetleri (Hem Size Hem Kendine) Ltd. Şti. gururla sunar!

Malzemeler:

3-4 adet büyük patlıcan

Patlıcanları kızartmak için sıvıyağ

Patlıcanları bulamak için un

Domates sosu için:

Tat'ın doğranmış domates konservesi (Chiara bunu önerdi ama isteyenleriniz taze domatesleri rendeleyedebilir)

1/2 soğan

1 diş sarımsak

Tuz, Karabiber

Dil Peyniri

Parmesan

Yapılışı:

Efenim öncelikle sosun yapımını anlatayım. Sosun yapımını Chiara'nın anlattığını ve italyancayı Ocak ayından beri öğrendiğimi göz önünde bulundurursanız, tarifi tam olarak anlayamamış olmamı da anlayışla karşılarsınız sanırım. :) Anladığım kadarıyla, domatesler, 1/2 soğan ve 1 diş sarımsak 45 dakika birlikte pişirilir. Soğan ve sarımsak bütün olarak pişecek, sonra sosun içinden alacağız onları. Sonra sos el blendırından geçirilir. Tuzu, karabiberi eklenir. İsteyen zeytinyağı da koysun. Ama patlıcanlar zaten yağlı olacak. Siz bilin.

Gelelim patlıcanlara.. Patlıcanlar dikine ve ince dilimlere kesilir. Sirkeli suda 15 dakika bekletilir. Una bulanır ve fazla unlar silkelenerek sıvıyağda güzelce kızartılır. (Fırını yakın bu arada)

Efenim bir borcamın altına sosdan biraz yayılır. Üstüne patlıcanlar döşenir.

Sos, patlıcan, sos, dil peyniri, parmesan, karabiber, patlıcan, sos, dil peyniri, parmesan, karabiber, patlıcan..
şeklinde üst üste patlıcanlar dizilir.

İşte fırına verilmeden önceki hali.. Durun daha pişecek, sakın yimeyin! 30 dakika fırında yattıktan sonra, pronto! :)

Veeee karşınızda çok lezzetli bir italyan yemeği daha! Bu sefer çektim son halini. ;)

* Geçen gün evde yaptığım "az yağlı" kızartmayı ve lazanyayı yazıcam. Daha Chiara'nın yaptığı tatlılar var.. Hadi gene iyisiniz, bir sürü tarif geliyor.

* Haziran'da kısmetse Yunanistan yolcusuyum. Çok güzel bir gezi olacak. Müthiş bir gezi yazısı okuyacaksınız. İnşallah yani. :)

İyi Pazarlar

2011-05-22T08:08:00.000+03:00

Rigatoni gratinati al forno con zucchine e pesto di basilico - Fırında kabaklı makarna

2011-05-20T11:12:00.001+03:00

Türkçesini yazınca bütün büyüsünü kaybediyo di mi? :)))) "Bildiğin kabahlı maharna işte" deyip geçme, tanı!

Öncelikle bu muhteşem lezzeti bizimle tanıştırdığı ve bize bu makarnadan doya doya yeme imkanı verdiği ve ayrıca, saçma sapan cümleler kursak da bizi sabırla dinlediği için sevgili Chiara'cığıma teşekkürü bir borç bilirim. Düşünsenize, biri size "kaşığı verir misin?" diyo, siz aval aval bakıyosunuz suratına. Sonra yanınızaki arkadaşınız "kaşık" bıdı bıdı demek diyo. Siz o zaman kaşık bulup o kişiye uzatıyosunuz. İşte böyle bir 4 saat geçirdi bizimle zavallım. Neyse uzattım gene.. Malzemeleri arz ederim!

Malzemeler:

1 Paket Rigatoni makarna (Barilla kullandık)

2-3 kabak

2-3 adet taze soğanın beyaz kısmı

Zeytinyağı

Tuz, karabiber

Beşamel sos için:

Chiara beşameli göz kararı yaptı. O yüzden gözlediğim kadarını yazayım.

3 y.k. tereyağı

2-3 y.k. un

400 ml. sıcak süt (Beşamelde sütün sıcak olması çok önemliymiş)

2-3 t.k. Barilla'nın hazır pesto sosu

Dil peyniri

Parmesan peyniri

Yapılışı:

Makarna tuzlu kaynar suda haşlanır. "Al dente" olana kadar. Yani "dişe dokunur" hale gelene kadar. İtalyanlar baya diri bırakıyorlarmış makarnayı, onu gördük. Ayrıca soğuk suya da tutuyorlar haşlandıktan sonra. Ayrı bir yerde taze soğanların beyaz kısımları ince ince doğranır. Kabaklar uzun ince kesilir, zeytinyağında buluşturulur. Kabaklar çok ölmeden pişirilir. Beşamel için de önce un ve tereyağı kavrulur, ardından sıcak süt eklenir, devamlı karıştırılır. Süt sıcak olduğu için hemen sos kıvamını alıyor zaten.

Makarna haşlanınca, kabaklar hazır olunca, beşamel de kıvamlanınca beşamel sosun içine barillanın pesto sosundan eklenir. İşte bu yemeğin en önemli püf'ü bu. Bu sosları bu şekilde kullanabileceğimizi bilmiyordum, öğrendim.

Beşamel, makarna ve kabaklar güzelce karıştırılır.

Borcamın altına beşamelden biraz sürülür.

Üstüne makarna, onun üstüne dil peyniri, parmesan, biraz karabiber konur.

Böyle ikinci bir kat daha çıkılır. En üste gene dil, gene parmesan!

Sonra ısınmış fırına koy, yarım saat unut.

Sonra pişmiş halini çekemeden, otur hepsini ye! :)

Yani böyle bir tariften nasıl bir lezzet elde edildiğini varın siz düşünün istedim aslında! :P

Daha yazılacak tarifler var.. Zaman buldukça yazacağım. Şu makarnayı icad edeni alnından öpmek lazım. Bunu en kısa zamanda denemenizi tavsiye ediyorum. Denemeyenin aklı yok!